© Luc Selleslagh 2004 - 2015
Sitia
Prina
Dikti gebergte
Lassithi plateau
Orchideeënplukker
> De rest van mijn tijd op Kreta verbleef ik in Sitia. In Sitia zelf is niet veel te beleven behalve wat op de dijkpromenade rondlopen en wat terrassen doen. Maar ik moest niet meer hebben na al dat wandelen. Spijtig dat ik Kato Zakros niet kon bereiken. Het weer was de grote spelbreker geweest evenals de krakkemikkige aanduiding van het pad.
> Over de laatste 3 a 4 dagen langs E4 kan ik dus niks vertellen. Om verder te wandelen naar het noorden richtte ik mij op een piste die ver weg naar een volgend antennepark toeliep. Een uur later was ik aan dit antennepark. Dezelfde piste loopt door naar het klooster van Faneromenis. Het lijkt of de piste daar dan eindigt, maar ze loopt wel degelijk verder achter het klooster. Dit klooster is spectaculair gelegen boven de noordkust van Kreta. De piste slingert zich verder door ontelbare bochten over 6 km naar beneden aan de kust. Je komt uiteindelijk uit op de hoofdweg langs de noordkust valkbij camping Gournia. Ik betaalde €6. Je kunt eenvoudige maaltijden krijgen. De douches hadden enkel koud water. ’s Zomers is er water in het zwembad, is er een campingwinkel enz.. De kampeerplekken zijn schaduwrijk. Er is geen dorp in de buurt maar bussen op de hoofdweg stoppen. De camping werd net overgenomen in april 2003.
> De eerste levende ziel die ik tegenkwam vertelde me dat ik enkele km van Kalamafka was. Ik liep vervolgens naar dit dorp (winkels) waarna ik de asfaltweg nam naar Prina op de E4. Na Messeleri volgt een prettige piste naar het klooster van Agia Panagia. Even verder boven dit klooster bereikt E4 een pas. De beschrijving is wat onduidelijk. Je moet hier naar rechts om kort daarna een antennepark te passeren. Mooie uitzichten.

> Op dit punt waar Kreta op zijn smalst is verliet ik definitief E4.

Kalamafka – Prina – Agia Panagia – Gournia
> Bij het naderen van Selekano is het soms wel even zoeken naar de juiste richting. Oppassen hier voor de talrijke bijenkisten, kom best niet te kort. Selekano is een wat uitgespreid bergdorp. Er is hier bij de kapel een kafeneion waar je zeker langs moet. Het oude vrouwtje hier is bijzonder gastvrij. Naar ’t schijnt kan je er lekker eten. Ik hield het echter bij een koffie en die kwam vergezeld van zelf gebakken koekjes en andere zoetigheden. Ik vond €1 wel erg weinig voor die gastvrijheid, maar de dame weigerde meer.
> Na Selekano liep ik via Mathokotsana naar Males. E4 volgt een ander traject hier blijkbaar, hoe?? Onderweg naar Males moest ik schuilen voor harde regen en wat verder bleek de piste weggesleurd door een aardverschuiving. Na wat halsbrekende toeren kwam ik over de verwoesting weer op de piste. Na Males liep ik weer vreselijk verkeerd. Mijn batterijen van mijn Suuntokompas begaven het van de kou (temperatuur ongeveer 8 graden). Toen het ook nog eens begon te bliksemen besloot ik het wandelen voor bekeken te houden die dag en zette ik mijn tent op op een plek waar ik niet eens wist waar ik was.

> Uiteindelijk nam ik ook de beslissing om morgen E4 te verlaten aangezien ik de voorbije dagen te veel tijd verloren had met verkeerd te lopen en ik niet halfdood van het te haastig stappen mijn vakantie wilde eindigen.

> Het is best deze wandeling vroeg te doen om mist te vermijden. E4-palen leiden je naar een hoogte van 1780 meter. Erg rotsige paden en af en toe ga je over puinkegels. Veel sneeuwvelden hier en als je geen waterdichte schoenen hebt zal je snel natte voeten hebben. Soms zijn de sneeuwhellingen nogal steil en is voorzichtigheid geboden. Echt moeilijke passages waren er echter niet. E4 gaat niet over de top die wel vlakbij ligt. Het ging hier vrij vlot door de bergen.Tijdens de afdaling is de bewegwijzering uitzonderlijk uitstekend. Veel palen en gele tekens. Op de paden liggen wel heel veel rolkeien.
Panagia Limnakaro – Dikti – Selakano - Kalamafka
> Uiteindelijk stuit je op een metalen afspanning helemaal bovenaan. Volg de afspanning een 100 meter naar rechts en dan kom je aan een plaats waar je de afspanning kan openen. Volg nu de piste naar beneden en zo ben je een half uur later op het beroemde Lassithi-plateau. De rest van de wandeling naar Agios Giorgios is gemakkelijk te volgen aan de hand van de beschrijving. Sla voedsel in in Agios Giorgios voor 2 dagen. Na het iets verder gelegen dorpje Koudoumalia kom je in de uitlopers van de Diktibergen. De beschrijving van het padverloop is goed in Outdoorhandbuch. Dit stuk is ook beschreven in de Rothergids. Rond het kapelletje van Panagia Limnakaro (1100 meter) is een uitstekend grasveldje om te kamperen. Een waterpomp is vlakbij.
> Over de vlakke, rechte asfaltweg verder naar Kastelli. Na Kastelli komt er weer meer reliëf in het landschap. Na de dorpen Lyttos en Kastamonitsa eindigt het asfalt aan een kapel. Hoe E4 hier juist verder loopt weet ik niet zeker. Ik ben hier kilometers verkeerd gelopen door blauwe pijlen te volgen. Misschien lopen deze pijlen aanvankelijk juist (ik weet het niet). Na veel zoeken kwam ik toch op wat de juiste piste bleek te zijn. Het stuk dat volgt is erg mooi. Een oud pad klimt langs de flanken van de bergen omhoog om verder de oude Venetiaanse handelsweg te ontmoeten. Het bovenste deel van deze geplaveide weg wordt verderop slechter.
Apostoli – Agios Georgios - Panagia Limnakaro
> Je moet aan de ruïnes ergens een pad vinden dat naar rechts de rivier bereikt aan een stenen brug. Ik vond dat pad niet en ben met veel moeite door struiken en afspanningen geworsteld. Eens aan de brug moet je voor de brug naar rechts over een moeilijk pad door hoog struikgewas. Er zijn E4-palen hier om je wat te helpen. Na een tijdje moet je de rivier doorwaden ter hoogte van een verlaten huis aan de overkant. Op deze plek zie je ook aan de overkant van de rivier een overgroeide piste die omhoogloopt weg van het eerder genoemde huis. Klim naar deze amper herkenbare piste toe en eens erop worstel je je door het struikgewas naar boven. Volg verder de aanwijzingen in Outdoorhandbuch. Eens boven volgen makkelijkere paden.

> De E4 loopt hier volgens de kaart anders dan de Duitsers beschrijven in hun boekje. Volgens hun beschrijving kwam ik dan inderdaad wat verder in Sgourokefali (voorzieningen). 3km over asfalt en je bent aan het klooster Angarathou. De piste die volgt wandelt erg vlot maar aan een gerestaureerde kapel is er geen teken meer van E4. Zoek hier zelf een doorgang door het lage struikgewas naar de weg Iraklion-Kastelli die je ziet liggen. Eens op deze weg volg je hem de hele tijd. Net voor Apostoli ging ik van de weg om te kamperen tussen de olijfbomen.

> Eerst draait E4 rond de ruïnes van Fourni, waarna je afdaalt naar Kato Arhanes. Na dit dorp loop je over een pad op een kam. Even verder kwam ik in wegenwerken terecht aan een erg drukke weg. Geen tekens meer gevonden van E4. Zelf een pad gezocht op kompas naar de asfaltweg die naar het dorpje Mirtia klimt. Na Mirtia is het volgende dorp Ano Astraki. De groene bordjes met de tekst “To the river” lopen aanvankelijk in de juiste richting. Eens aan de ruïnes van Kato Astraki moet je deze groene bordjes echter negeren, want zoals ik zelf ondervond, leiden ze naar een punt aan de rivier waar je onmogelijk verder kan. Vanaf Kato Astraki volgt een moeilijk stuk .
Ano Arhanes – Apostoli
> Als je het Jouchtas-gebergte voor je hebt richt je je het best op het rechtereinde van de keten. E4 draait namelijk op deze plek rond de bergketen. Hier ergens in de buurt vond ik tekens weer van E4. Je volgt daar een tijdje een asfaltweg. Aan de andere kant van de keten neem je links een piste (afslag gemakkelijk te missen maar wel met pijlen aangeduid) die langs de flank van de Jouchtas loopt langs heel veel brem. De markering is vrij goed hier en leidt je verder naar Ano Arhanes . Je komt in het grootste dorp op de hele E4.

> Het is er druk, wellicht omdat het zo kort bij Iraklion ligt. Er zijn regelmatige busverbindingen met Iraklion. Vreemd genoeg lijken er geen hotels te zijn in Ano Arhanes. Op de hoofdweg door het dorp passeer je een pleintje met nogal wat bustestandbeelden. Schuin tegenover dit pleintje is een onopvallende kafeneion. Ga hier binnen,haal je beste Grieks boven en vraag de caféhouder naar een kamer. Hij zal je begeleiden naar een privé-huis met annex op 150 meter van het café en op E4 gelegen! De 2 kamers zijn nogal eenvoudig (€10) maar ik was blij niet buiten te moeten slapen in de stromende regen.

> Het pad is vrij gemakkelijk te vinden door de goede padbeschrijving in Outdoorhandbuch. Na het dorpje Kiparissos volgt een wirwar van pistes. Richt je hier naar de piste die je in de verte naar Profitis Ilias ziet opklimmen. Deze piste vertrekt vanuit een braakland. Om dit stuk braakland te bereiken moet je vlak ervoor een beek over die in april behoorlijk hoog staat. Ik vond niet dadelijk een brugje en heb dan maar een doorgang gezocht door het water ter hoogte van het bovengenoemde braakland. In Profitis Ilias zijn winkels en cafés.

> De beschrijving na Profitis Ilias die Outdoorhandbuch geeft klopt niet. Ik heb hier nogal gezocht en ben uiteindelijk erg verkeerd gelopen. Op kompas dan maar verder, maar dat was moeilijk door modderverschuivingen en struikgewas.Ik zou niet weten hoe je na Profitis Ilias het beste verder moet.

Ano Asites – Ano Arhanes
> Ik liep als volgt: Aan de eerdergenoemde splitsing neem je de piste links. Na 5 minuten kom je voorbij een grote betonnen waterciterne op de rechterkant. Links is er een diep ravijn. Wandel verder over deze piste die vrij vlak loopt en na ongeveer 20 minuten zie je op de rechterkant een rood punt op een rots. Dit is vermoedelijk de aanduiding van het directe pad om naar de berg Giristi te klimmen. Neem dit pad niet. Vervolg over de piste tot je nog 10 minuten verder aan ruïnes komt van een herdernederzetting. Rechts is een grote zwart/witte E4 pijl geschilderd op een grote betonnen waterciterne. De pijl wijst omhoog maar er is geen pad. Als je iets naar omhoog loopt hier zie je mogelijk ook een gele stip op een betonnen waterbak. Het is belangrijk nu dat je niet verder omhoog klimt. Hou eenzelfde hoogte aan (op ongeveer 1420 meter) en draai ongeveer parallel met de piste beneden langzaam een kloof in die de scheiding vormt tussen de bergen Giristi (rechts) en Koudouni (links). Er is nog steeds geen pad. Een kwestie van wat over rotsblokken en struikgewas te stappen. Blijf parallel met de kloof nu recht omhoog gaan, ongeveer 20 meter boven deze kloof. Al snel moet je nu een eerste E4-paal zien. Eens deze gevonden zoek je gewoon de volgende aan de horizon. 5 van die palen leiden je omhoog door deze kleine kloof op zoek naar het laagste punt tussen deze 2 bergen. Op 1660 meter bereik je een zadel, bedekt met sneeuw. Daarna gaat het naar beneden, nog eens 5 E4-palen begeleiden je, aanvankelijk door sneeuwvelden. Zie je niet direct de volgende paal, neem dan het laagste punt naar beneden. Er begint zich stilaan een duidelijk pad af te tekenen. Er liggen nogal wat rolkeien . E4 werd hier vrij correct ingetekend op de kaart van HV.

> Even later kom je aan de Prinos berghut. Ik werd hier vriendelijk ontvangen met kruidenthee. Het is een gezellige hut, mooi gelegen met binnenin een keuken en er is zelfs elektriciteit. Reservatie vooraf is noodzakelijk en als enkeling is het helemaal niet zeker dat je er terecht kan. De hut is niet permanent open. Ik ben verder gewandeld naar beneden. Goed aangeduid. Eens je op een piste komt volg je deze niet. Kruis de piste en loop verder naar beneden over een overgroeid pad. Richt je op een piste met in de buurt cipressen. Daar moet je geraken (afsluitingen) om verder te gaan. Eens op deze laatste piste ben je in 30 minuten in Ano Asites. Winkels hier. Ik kampeerde tussen de olijfbomen even na het dorpje.

> Het eerste deel van deze wandeling is erg mooi en afwisselend door de Rouwaskloof. Volg de gele pijlen omhoog. Je zult hier ook andere wandelaars tegenkomen. Er zijn onderweg uitstekende picknickplaatsen langs het riviertje door de kloof. Bovenaan is een grote groene picknickplaats aan het kapelletje Agios Ioannis. Volg verder het riviertje zoals beschreven in Outdoorhandbuch tot je uiteindelijk op ongeveer 1300 meter aan een zadel komt met splitsing van de pistes. Hier verlaten de auteurs van Outdoorhandbuch tijdelijk de E4 om over een piste af te zakken naar Gergeri en zo verder te lopen over asfalt naar Ano Asites. Ze hadden de doorgang over E4 langs de berg Giristi namelijk niet gevonden. Ik kon het niet laten om zelf eens te proberen het verloop van E4 te vinden. En het was succesvol deze keer. Hierdoor bespaarde ik een volle wandeldag omweg uit.
Ano Zaros – Rouwaskloof – Ano Asites
> Door het tijdsverlies de dag ervoor en de ongunstige weersomstandigheden (veel wind) besloot ik om E4 niet te volgen over Kreta’s hoogste top, de Psiloritis op 2456 meter. Aan het einde van het dorp Fourfouras is een supermarkt, in de buurt is ook het pad dat naar de top van de Psiloritis gaat. Ik heb dus de asfaltweg verder gevolgd die rond het gebergte draait. Bijna 40 km en een tiental dorpen verder kwam ik aan ik Ano Zaros. Mijn voeten brandden na zoveel km asfalt. Ano Zaros is bekend van het mineraal water. Hotel Keramos was vol. Ik vond een ander hotel in het centrum nabij de wegsplitsing voor Iraklion. Het hotel heeft geen naam maar je herkent het aan de wapperende vlaggetjes op het dak. De kamer was nogal muf maar voor de rest is het OK. (€12). Vlakbij is een supermarkt. Een km uit het dorp en op E4 is het comfortabele hotel Idi. Het was de eerste dag zonder regen sinds ik in Kreta was.
Lambiotes – Fourfouras – Ano Zaros

 

Startpagina > Wandelen > Kreta E4> Wandelinfo / De paden / Etappes E4 West / Etappes E4 Oost

 

 

 

 

 

 

Griekenland Trans-Kreta E4 (170 u / 500 km)