Streek-GR Reynaertland
Startpagina > Wandelen > Streek-GR Reynaertland
> Aan een tweede brugje over de Ransbeek gekomen nemen we de brede gebetonneerde Palingsgatstraat. Deze versmalt wat als we de eerste huizen van Puivelde naderen.
> Deze Oude Heirbaan is vandaag een licht verharde weg van steenslag, afgezoomd met jonge boompjes. Op een driehoekig pleintje (een oude dries?) verlaten we de heirbaan en nemen we links de Luitentuitstraat.
> De wegwijzer V.O.S. Reynaert volgen dus. De afkorting 'V.O.S'. staat voor 'Vereniging Oud Scouts', of wat had je gedacht? Vandaag wijst die wegwijzer naar de terreinen van een grote, bloeiende sportclub, niet enkel van oud-scouts.
> Een paar honderd meter verder rechts de gekasseide Hanewee in. Dit soort proper heraangelegde kasseiweg, met aan beide zijden een smalle betonstrook, is wat typisch voor de volgende 10 kilometer wegen die we over Streek-GR Reynaertland zullen wandelen.
> De Hanewee versmalt wat verderop en gaat meer slingeren. Voorbij een paar huizen draait het een ietsje meer naar links, langs rijen populier, knotwilg en berk. Onderweg heel wat paddenstoelen, opmerkelijk hoe laat ze zijn dit jaar. Eind augustus en begin september was er haast niks te zien, nu half november bij nat en relatief warm weer ploppen ze massaal op. De regenwolken zijn ondertussen helemaal doorgeschoven. Bij een harde warme wind is de hemel helemaal uitgeklaard.
> In het centrum van Sinaai vind je alles wat je nodig hebt aan winkels om te bevoorraden op je tocht onderweg naar Rupelmonde. Ook horeca is goed vertegenwoordigd. Rechts van de dries wandelen we naar de uitgerekte neoclassicistische gevel van een aantal publieke gebouwen. Daarna volgt de kerk. De Dries komt uit in de gebetonneerde Edgar Tinelstraat die we naar rechts nemen om zo alweer Sinaai uit te wandelen.
> Langs het Edgar Tinelmuseum (beperkte openingsuren). Voor ons in de verte ligt een kapel voor OLV van La Salette (rustbank). Bij die kapel draait de Edgar Tinelstraat naar rechts maar we verlaten ze hier door linksvoor richting Hondsnest te wandelen. Eerst even gepicknickt bij de kapel.
> Op een kruispuntje met betonwegen rechts de Limietstraat in. We kruisen in het gehucht Wijnveld de drukke verbindingsweg tussen Sinaai en de E17 en lopen verder over de Wilgenstraat. Op een T naar links de Populierenstraat in. Op het volgende kruispunt in dezelfde richting verder, Hooimanstraat. Over deze gekasseide weg is het eerder onaangenaam wandelen door het drukke wijkverkeer en de eerder lelijke verkavelingen.
> Zowat 1 kilometer verder gaan we er pas af over een met klinkers verhard buurtpad. Langs de chirolokalen en sportvelden. Bij de lokale voetbalclub kort rechtdoor over een breed buurtpad en meteen komen we bij een bakkerij op de grote dries van Sinaai, een grasplein gedomineerd door een prachtige oude eik.
> Naar Hondnest mag er wat speed achter zitten. De brede asfaltweg is niet uitnodigend om over te wandelen, je vraagt je af of er geen betere alternatieven zijn als je aftakkende graspaden in de velden ziet. Wel heb je typische Waaslandzichten. In het kleine gehucht Hondsnest aangekomen gaan we rechts over weer zo'n gekasseide weg. Zijpaden negerend volgen we ook deze een hele tijd. Bij een V-splitsing en kruisbeeld gaan we links over eenzelfde soort gekasseide weg. De bewegwijzering stemt wat verder niet helemaal overeen met de beschrijving in de gids. De geelrode tekens blijven ons immers over de kasseien sturen, terwijl in het gidsje we een parallel paadje volgen aan de andere oever van de Ransbeek.
> Bij de kerk van Puivelde rechts en minder dan 100 meter verder, vlak na een bushalte, gaan we links een mooi graspad op. Vanaf hier zullen we lang een 'beewegel' volgen die de kerk van Puivelde verbindt met het kleine bedevaartsoord van de boskapel of in de volksmond 'de kapel van den Bezekoek'. Voilà, dat verklaart meteen die lange lus van Streek-GR Reynaertland naar het noorden, die aanvankelijk vooral over verharde wegen loopt maar vanaf Puivelde flink zal worden gecompenseerd met toffe paden.
> Het paadje versmalt al snel en neemt enkele korte bochten. Je kan moeilijk verkeerd lopen want aan beide zijden wandel je tussen afsluitingen. Verderop, bij een kruising met een pad bij een boomkapelletje, krijgt het pad ook een naam, de 'Weduwe Voswegel'.
> Het pad verbreedt verderop wat en loopt even door meer open landschap langs een rustbank. Na een bocht van 90° bots je op een privé-weg. Links hier, vervolgen over de Weduwe Voswegel. Op een asfaltweg gekomen even rechts en dadelijk links. Het smalle pad tussen afspanningen wordt al snel weer breder en loopt naar links. Even later komen we zo langs de boskapel 'OLV Troost in Nood', beter bekend als 'de kapel van de bezekoek'. Tegenover de kapel ligt een parkje met kruisweg. Het gebouw naast de kapel heeft een Reynaertbeeld tegen de gevel, vroeger was hier een café. Waar echter toen wandelaars welkom waren, wordt je nu weg geblaft door een storende hond.
> Deze etappe in lijn is vlot te combineren met de trein. Zowel Lokeren als Sint-Niklaas hebben immers een treinstation op dezelfde lijn Antwerpen - Gent. Vanaf het station van Lokeren moet je wel nog 1,5 km bij tellen om op het Reynaertpad te geraken, in Sint-Niklaas tel je er ook een kilometer bij, je kunt eventueel een bus nemen. Ook Sinaai en Belsele hebben een treinstation op dezelfde lijn. Busvervoer: de stations van Lokeren en Sint-Niklaas liggen bij het treinstation. Het centrum en het Romain de Vidtspark van Sint-Niklaas worden eveneens met veel bussen bediend. Ook de dorpen Sinaai en Belsele zijn goed ontsloten vanuit het hele Waasland. Horeca te Lokeren, Sinaai, Puivelde, Belsele en Sint-Niklaas.
> Zo komen we Belsele binnen. Aan de overzijde van de spoorweg wordt de Kauterdreef de Kautermolenweg en we houden tot helemaal bij de kerk van Belsele altijd dezelfde richting aan. Bevoorradingsmogelijkheden volop want onderweg vind je alle winkels en verscheidene cafés en restaurants.
> Voorbij de kerk van Belsele komen we dus nog eens langs een Reynaertbank. We vervolgen nog even langs de hoofdstraat van Belsele, langs de mooi gerestaureerde dorpspomp en het gemeentehuis om dan links de Molendreef in te lopen. Op een pleintje rechts en kort daarna nogmaals rechts om dan bij een kruispunt van wegen de meest linkse weg te nemen, Mierennest. In de eerste bocht van deze weg wandelen we rechtdoor over de geasfalteerde bedding van de oude spoorlijn Hamme - St-Niklaas. De volgende kilometers tot Sint-Niklaas lopen volledig over verharding. Het is een ongewoon saai stuk voor een GR-traject.
> De verlaten spoorbedding vervoegt al snel de spoorlijn Lokeren - St Niklaas. Een heel eind verder een eerste overweg negeren, bij de tweede steken we over en dadelijk links langs de brede straat tussen een woonwijk en de spoorlijn. Dit weinig interessante wandeltraject voert ons helemaal naar het centrum van St- Niklaas. Onderweg bij huisnummer 47 van de Guido Gezellelaan kan je nog een moderne Reynaert zien op de gevel. Na bijna 2 km over deze saaie weg de spoorbrug onder.
> Na de boskapel rechtdoor over een breed onverhard pad. Hier zag ik zowaar een gekraagde aardster (paddenstoel) langs de rand in het dennenbos rechts. Bij een T rechts en dadelijk links over een smal pad langs een beek, dit is de Cauterwegel. Ook hier veel verscheidene soorten paddenstoelen. De Cauterwegel loopt even over een grasstrook. Bij de eerste huizen rechts en kort daarna links de Kauterdreef op.
> Op den duur komt dit steenslagwegje uit bij de spoorlijn Lokeren - St Niklaas, niet ver van een watertoren. We wandelen nu enkele kilometers op het grondgebied van de gemeente Waasmunster. Links langs deze spoorlijn tot in een klein gehucht met spoorovergang, Heike. Aan dezelfde zijde van de spoorlijn vervolgen langs voederbedrijf Paloma over een brede asfaltweg.
> Voorbij een dierenschuilhok dat blijkbaar is gesponsord door de Lidl gaan we links een onverhard pad op. We lopen langs bos met een samenstelling van nogal wat Amerikaanse eik. Over een brede beek, de Klaverbeek, en we volgen nog een tijd dit pad, dat afwisselend langs weiden, akkers en stroken bos voert. Het eindigt uiteindelijk een heel stuk verder op de Hulstbaan die we zowat 200 meter naar rechts volgen. Bij een groot houten kruis gaan we weer rechts de Oude Heirbaan op.
> Lokeren weer uitgewandeld via het station en na 1,5 km over de geasfalteerde oude spoorlijn 77a, ben ik weer waar ik het pad een maand eerder verliet. Dus komende uit Daknam moet je links van de spoorlijn af. Zowat een kilometer over een geasfalteerde straat door verkaveld bos, het lelijkste wat Vlaanderen landschappelijk te bieden heeft.
> Niet enkel vanuit Puivelde was er een 'beeweg' naar de kapel, ook vanuit Sinaai en Belsele. Straks zullen we trouwens het pad volgen dat vanuit Belsele naar de kapel liep.
> Al even bekend in de streek als de kapel zelf, moet het vlakbijgelegen boscafé ooit zijn geweest. Vooral tijdens het weekend kon het er druk zijn met zodagwandelaars of bedevaarders. De benaming 'bezekoek' is mogelijk met dat verdwenen café verbonden. De bezoekers zouden er volgens vzw De Raaklijn bij de opening een bezenkoek (= krentenkoek) hebben gekregen. Andere verklaring is dat het een verbastering is van 'bezeMHoek', een plaatsnaam die duidt op de aanwezigheid van takkenmateriaal voor de aanmaak van bezems. Feit is dat er al lang geen bezekoeken meer te verorberen zijn. Het café moest ergens in de jaren '70 of '80 plaats ruimen voor een pompeuze villa, van waaruit vandaag het ongastvrij gekef van honden vandaan komt. Het Reynaertbeeld tegen de muur is ook hier van de hand van Albert de Smedt.
Edgar Tinel
> Edgar Tinel (1854 - 1912) is afkomstig uit Sinaai en werd beroemd als pianist-componist. Orgeltoetsen en muzieknoten had hij al zeer vroeg in de vingers, aangezien hij als kleine jongen al eens zijn vader verving op het kerkorgel. Amper enkele jaren later stuurt zijn vader hem naar Brussel waar hij muziekonderricht krijgt in het Koninklijk Conservatorium. Zijn eerste grote pianoprijzen behaalt hij nog voor zijn twintigste.
> Ondanks het feit dat hij later in zijn familie Frans ging spreken, maakte hij heel wat composities op Vlaamse teksten, zoals op de gedichten van Guido Gezelle en op andere Vlaamse 'klassiekers', zoals Klokke Roeland. Zijn composities waren later toch vooral religieus geïnspireerd, waarbij hij trachtte om klassieke kerkmuziek op een hoger niveau te tillen, oa als bestuurder van de Mechelse muziekschool.
Kapel van de Bezenkoek
> De Weduwe Voswegel die we volgden vanuit Puivelde is lang ook de 'beeweg' geweest die bedevaarders naar deze kapel bracht vanuit Puivelde. De zanderige ondergrond is kenmerkend voor de oude stuifzandrug waarop de omgeving rond de kapel is gelegen.
> Een eerste kapel werd hier gebouwd op het einde van de 18de eeuw, ter vervanging van een eenvoudiger boomkapelletje dat aan een linde hing. Vooral rond de woelige jaren van WO I groeide de populariteit van dit kleine bedevaartsoord. Er werd in 1920 een grotere kapel gebouwd, in de populaire na-oorlogse stijl van neogotiek. Het eigenlijke bedevaartsoord ligt tegenover de kapel. In een bomenparkje werd daar begin jaren '70 een bezinningsoord uitgebouwd met banken en een altaar.
Puivelde
> Een oude wijk van Belsele. Vermoedelijk al zeker sinds de 14de eeuw was hier een nederzetting. Een kapel, gewijd aan Sint-Job was eeuwenlang een regionaal bedevaartsoord. Toch groeide Puyvelde nooit uit tot een grotere, zelfstandige gemeente. Pas in 1897 werd Puivelde een parochie. De kapel moest dan ook plaats maken voor een volwaardige kerk, die werd gebouwd in 1904. Processies voor Sint-Job zijn er niet meer maar de traditionele verkoop van vlees op de kerktrappen vindt nog ieder jaar plaats, zij het dat het nu vooral een folkloristisch karakter heeft.
brandstapel tot de vrouw was bevallen, daarna werd ze in brand gestoken. Een vonnis dat vandaag zondermeer als schandelijk wordt beschouwd, laat staan dat er enige grond was om de vrouw te veroordelen. Barbaarsheid, vergelijkbaar vandaag met executies van vrouwen door de Afghaanse Taliban.
> Op het kerkhof, dat in Sinaai vandaag nog rond de kerk ligt, zoals dat vroeger in bijna alle parochies het geval was, staat het praalgraf van de bekendste inwoner van Sinaai, Edgar Tinel.
Weduwe Voswegel
> Dit zigzaggend wandelpad is maar liefst 1650 meter lang. De benamingsoorsprong is onduidelijk maar heeft niks met Reynaert de Vos te maken.... Het wordt ook wel eens het Gouden Leeuwpad genoemd, naar de naam van de lappendeken aan bossen waar je door loopt. Hoewel dit pad af en toe sterk versmalt, vooral bij afsluitingen rond bos, is hij toch vlot toegankelijk, wellicht omdat het veel wordt gebruikt.
> De toestand van het pad wordt bovendien opgevolgd door de erg aktieve leefmilieugroep van Belsele, De Raaklijn. Deze vereniging heeft de voorbije jaren erg veel gedaan om zulke oude trage wegen te rehabiliteren.
> Reynaert is ook elders in Belsele volop aanwezig, ondermeer in de straatnamen van een wijk ten oosten van het centrum (niet langs de Streek-GR Reynaertland). Daar werd op de hoek van de Bergstraat met de Reynaertlaan in augustus 2010 ook een beeldengroep rond de vos ingehuldigd. De beelden zijn ook nu van Albert de Smedt en zijn eigenlijk afkomstig uit de rozentuin van de Belseelse rozenkwekerij Select Delforge. Ze werden daar geplaatst in de jaren '80 en '90 op initiatief van Wilfried Delforge. Jaren later werden ze aan de gemeente geschonken maar voor ze in 2010 konden worden herplaatst moesten ze een grondige restauratie ondergaan door beeldhouwer Paul Dekker.
Belsele
> Belsele is één van de weinige plaatsen die in het 13de eeuwse Reynaertverhaal voorkomen en waarover geen twijfel bestaat over welke plaats het vandaag gaat. Het was 'bi Belsele onder eenen boem' (bij Belsele onder een boom) dat onze sluwe vos op een koude winterse dag kennis maakte met zijn oom, de wolf Isegrim. Ze smeedden er een bloed- en vriendschapsband en trokken er samen op uit om te jagen en te moorden. Reynaert als de misbedeelde eenzaat en Isegrim, de rijke en inhalige, tenminste zo vertelt Reynaert over zijn relatie met Isegrim.
> Geen wonder dat Willem het al in de 13de eeuw over Belsele had in het Reynaertepos, het moet toen al een goed ontwikkeld dorp zijn geweest, aangezien er al in 1217 gemeenterechten werden toegekend. Wellicht is de ontwikkelingskern van Belsele nog minstens 1000 haar ouder. Sporen van een Gallo-Romeinse villa, gelegen langs de oude heerbaan Rijsel - Antwerpen (vandaag even te noorden van de spoorlijn) wijzen daarop. In de omgeving werd in 1892 bovendien 'de muntschat van Belsele' gevonden, een pot met maar liefst 1527 zilveren Romeinse munten uit de derde eeuw (een deel ervan te bekijken in het Stedelijk Museum van Sint-Niklaas).
> Uit de middeleeuwse periode, 13de-14de eeuw, dateert nog de mooie octagonale toren in Balegemse steen van de Sint-Andries en Gisleenkerk, evenals delen van de hoofd- en zijbeuken van het kerkgebouw. De kerk is dan ook terecht een geklasseerd momument en één van de mooiste kerken van het Waasland. Ook binnenin is er waardevolle kunst te zien, zoals 17de-18de eeuws houtsnijwerk en 17de eeuwse schilderijen.
> Het is alweer een maand later als ik weer de Streek-GR Reynaertland oppik. De herfst is al goed gevorderd. Door een lange, droge nazomer lijken onderweg de paddenstoelen zich pas nu - midden november - te tonen. Ze komen dan ook volop aan bod in dit etappeverslag. Het is ongewoon warm op deze vroege novembermorgen, zo'n 13° en zwaarbewolkt maar het KMI belooft straks een zonnige dag.
> Vanuit het Lokerse treinstation ben ik eerst even de stad ingewandeld om er de sfeer op te snuiven. Ik was nog nooit eerder in Lokeren geweest. Uit de donkere wolken valt al snel een stevige regenbui. Ik vind onderdak en een deugddoende koffie in volkscafé 'Bij den ezel'. Het café heeft zijn naam niet gestolen. Zowat 1200 beeldjes van ezels staan er in vitrines koppig uitgestald. Het blijft nog wat regenen, maar er is snel droger weer aangekondigd, ik vertrek dus - vol meteorologisch optimisme - terwijl het nog regent.
> Streek-GR Reynaertland verbindt op deze laatste etappe de twee grootste steden van het Waasland: Lokeren en St-Niklaas. Onderweg naar Sinaai lopen we over rustige maar meestal verharde veldwegen met hier en daar onvermijdelijke verkaveling. Ook na Sinaai schuiven er vooral verharde wegen onder de voeten maar vanaf Puivelde volgen we snel wisselende doorsteekpaadjes langs weiden en door bos. In het mooie centrum van Belsele zitten we weer volop in het Reynaertverhaal. De laatste kilometers naar Sint-Niklaas lopen grotendeels over verharding.
> Het recent heraangelegde en gekasseide centrum van Belsele heeft een attraktief uitzicht. Het mooie beeldje voor de kerk van de man met de kerkklok houdt verband met de spotnaam 'kloklappers' die de Belselenaren hebben: In 1722 maakte een vagebond uit Stekene de Belsenaren wijs dat hij hun gebarsten klok kon herstellen. De goedgelovige inwoners hadden een aardige som geld verzameld, zodat 'de kloklapper' zijn werktuigen kon bekostigen maar die muisde er in alle stilte vanonder met het geld. Het voorval zorgde in de naburige dorpen voor het nodige hoongelach en leverde de Belsenaren hun spotnaam op.
> Uiteraard moet je als Reynaertwandelaar voorbij de kerk even rusten 'onder eenen boom' waar de vernieuwde Reynaertbank is geplaatst. Vlakbij ligt het oud-gemeentehuis (1899) met binnenin een figuratief glasraam (1968), thema evenens de ontmoeting tussen Isegrim en Reynaert. Op het langgerekte dorpsplein staat ook nog een mooi gerestaureerde dorpspomp (1858).
Sinaai
> Net zoals Nazareth en Bellem (>Bethlehem) is de naamsoorsprong van Sinaai bijbels. De parochie werd - wellicht in de 12de eeuw - genoemd naar het Sinaï-gebergte, een wat gescheiden land aan de Rode Zee, veelvuldig genoemd in de Bijbel en tegenwoordig deel van Egypte. Het was ook naar Sinaï dat volgens de legende het lichaam van de Heilige Katharina zou zijn gebracht na haar dood in de 4de eeuw n/C. Er werd daar een klooster opgericht dat naar de Heilige Katharina is genoemd, vandaag nog bestaat en zelfs een toeristische trekpleister is. Ook in het Vlaamse Sinaai is de parochie opgedragen aan de Heilige Katharina, ze is er de patroonheilige. Zoals vaak met oude plaatsnamen is er vanuit heemkundige kringen toch wel enig voorbehoud, de oorsprong zou ook Germaans kunnen zijn (sin, verbastering van swin = inham + aai, verbastering van aa = beek).
> Als toondichter en componist vonden zijn werken internationale weerklank. Zijn praalgraf staat tegen het kerkgebouw van Sinaai en het Reynaertlangeafstandspad neemt je ook mee langs zijn geboortehuis, nu een museum te zijner ere (Edgar Tinelstraat 31).
> Aan de centrale kern te zien is Sinaai wel erg oud. Het grote grasplein waarlangs we wandelen was ooit een Frankische dries, gelegen op een kruispunt van zeer oude wegen. Midden op dat plein staat een monumentale eik, de 'vrijheidsboom'. Hij werd vermoedelijk aangeplant bij de Belgische onafhankelijkheid in 1830. Tegenwoordig krijgt de oude knar wat extra bescherming want manifesteiten op de dries en aangestampte aarde als gevolg deden de eik geen goed. De humuslaag onder de boom wordt nu in stand gehouden. Een zijde van de grote dries is afgelijnd door het oude gemeentehuis (1870). Sinds 2010, na grondige renovatie, kreeg het een functie als dorpshuis. Talrijke verenigingen vinden er nu onderdak.
> Achter het oude gemeentehuis ligt de Sint-Catharinakerk. De oudste delen gaan terug tot de 13de eeuw maar het uitzicht wordt vandaag toch vooral bepaald door de sterke 19de eeuwse verbouwing. Als je de kerk open vindt kan je binnenin ondermeer toch wel vrij prachtig religieus houtsnijwerk zien.
> Sinaai heeft de twijfelachtige eer om de laatste plaats te zijn in Vlaanderen waar nog een heksenverbranding plaats vond. Dat gebeurde in 1684. De 38-jarige Martha van Wetteren uit Belsele werd veroordeeld op beschuldiging van het aanwenden van magische krachten. De Vierschaar van Belsele-Sinaai besliste om nog even te wachten met de
> Zijwegen negeren tot je op een kruispunt komt. Rechtsvoor nemen daar, de geasfalteerde Kluisstraat. Op het einde daarvan op een T rechts de Kriktestraat in. We komen langs de gerestaureerde oude hoeve Hof ter Krikte met strodak. Er zijn ook andere oude hoeven, telkens met een langwerpig stallencomplex in de diepte en een meer achterin gelegen woonhuis.
> Op een driehoekig plein naar links de betonweg op voor een 500 meter en dan rechts een pad in dat begint met een korte kasseienstrook. Eindelijk, na zowat 5 km asfalt sinds Daknam, komt Streek-GR Reynaertland weer op lichtere verharding van steenslag. Dit met populieren en hier en daar met een kraag lisdodde afgezoomd pad volgen we een hele tijd tussen weiden en akkers .
> Zoals dat gaat in Vlaanderen stuiten we hier midden in de velden plots op een fabriek. Maar de natuur heeft hier toch nog de bovenhand. Verrassing als op slechts 3 meter van mij een valk opvliegt uit een beek. Ornithologen zullen hier wellicht nog meer gevarieerd vogelleven kunnen waarnemen.
> We zijn gearriveerd in het centrum van Sint-Niklaas en wandelen langs de Kerk van OLV van Bijstand, die is getopt met een opvallend verguld Mariabeeld. Langs rechts de kerk passeren om kort daarna, bij de wandelboom te arriveren op het grootste marktplein van België. Eigenlijk een indrukwekkende leegte zo midden in de stad.
> Even het stadhuis binnen gelopen. In de administratieve gebouwen en zalen ben ik op zoek gegaan naar het mooie brandraam uit 1967, dat Reynaert als thema heeft. Even uitwaaien dan op het enorme marktplein, op zoek naar een terrasje om alvast even te klinken op een geslaagde Streek-GR Reynaertland. Nog 1 km tot het eindpunt, het Reynaertbeeld en de Reynaertbank in het Romain de Vidtpark.
Sinterklaas kreeg sinds enkele jaren
een prominente plaats in 'zijn stad'.
Sint-Niklaas, marktplein en stadhuis
OLV van Bijstand
> Het grote, kleurrijke Sint-Nicolaasbeeld voor het stadhuis is een initiatief van de lokale stichting Kunst in de Stad in samenwerking met het Sint-Nicolaasgenootschap. Het beeld is gemaakt door keramiekkunstenaar Achiel Pauwels en werd hier geplaatst in 1996. Het stelt Sint-Nicolaas voor als de goede kindervriend Sinterklaas. Of het al dan niet smaakvolle kunst is, daarover valt zeker te redetwisten. De omvang en kleuren van dit beeld, dat nogal 'art brut'-achtig is, heeft wellicht bijval bij kinderen.
Glasraam in het stadhuis over het Reynaertverhaal, gemaakt door Georges Staes in 1967, ter gelegenheid van 750 jaar stad Sint-Niklaas.
> Aan de overzijde van de Grote Markt springen aantrekkelijke gevels in het oog. Vooral het oude Prochiehuis (1663) en daarnaast de Cipierage (1662). Het barokke Prochiehuis heeft een geschiedenis als rechtbank. Boven in een nis staat nog een Sint-Nicolaas. De renaissance cipierage, rechts van het Prochiehuis, huisde de oude streekgevangenis. In de gevel herken je een raap, symbool van het Land van Waas sinds de 16de eeuw omdat rapen veelvuldig werden geteeld als veevoer en de oogst welstand bracht. Nu vind je hier het VVV-kantoor.
> Het opvallende standbeeld op de hoek van de Grote Markt met de Parklaan is van de Roemeens-Belgische beeldhouwer Idel Ianchelevici (1909 -1994). Het beeld verwelkomde in 1958 de bezoekers van de Brusselse Expo en werd dankzij de Sint-Niklase stichting Kunst in de Stad weer uit de vergetelheid gehaald en hier geplaatst in 1998. Het beeld is vandaag ook een ode aan pastoor-dichter Anton van Wilderode (1918 -1998) en draagt de naam 'Het Woord'. Het prachtige lijnenspel in het beeld komt hier - met het enorme marktplein in de achtergrond - volledig tot zijn recht. Het beeld lijkt ahw de bezoeker die vanuit de Parklaan het centrum van Sint-Niklaas binnenkomt, te verwelkomen.
Sint-Niklaas, Prochiehuis (links) en cipierage (rechts)
> Sint-Niklaas huist verder nog een Mercatormuseum en in het cultuurhistorisch museum kan je ondermeer een Reynaertexpositie bekijken met een uitgebreide bibliotheek van ex-librisprenten en archeologische vondsten van de Boudelo-abdij, waar Willem het Reynaertverhaal schreef.
> Aan de overkant van De Grote Markt neemt de Streek-GR Reynaertland het straatje tussen de VVV en het postgebouw, de Apostelstraat. We lopen langs het Sint-Nicolaasplein met de Sint-Nicolaaskerk.
Sint-Nicolaaskerk
Sint-Nicolaaskerk
> Hoewel de kerk van OLV van Bijstand (die we passeerden net voor we de Grote Markt bereikten) veel dominanter oogt dan deze Sint-Nicolaaskerk, is deze laatste eigenlijk de hoofdkerk van Sint-Niklaas. De Kerk van OLV Bijstand werd pas midden 19de eeuw gebouwd. De oorsprong van de Sint-Nicolaaskerk is veel ouder. Begin 12de eeuw, bij de stichting van de parochie, stond hier al een eenvoudige kapel. Eigenlijk kan je stellen dat over de eeuwen heen de kapel mee is geëvolueerd met de groei van Sint-Niklaas van kleine handelsnederzetting naar provinciestad. Van kapel naar steeds groter wordende kerk, wat reflecteert in de diverse stijlen van bijgebouwde zijbeuken en andere vergrotingen. In de oudste kern van het gebouw herken je nog makkelijk romaanse en gotische elementen uit de 14de - 16de eeuw. De meest naar buiten gelegen beuken werden toegevoegd in de 18de eeuw in de stijl van die tijd, laatbarok. Binnenin is ook heel wat religieuze kunst te ontdekken waaronder heiligenbeelden die 17de eeuws zijn.
> Voorbij de Sint-Nicolaaskerk volgen we verder de Apostelstraat en op het kruispunt met de Kleine en Grote Peperstraat rechtdoor de Walburgstraat in. Onderweg een paar interessante art deco-gevels. We volgen deze straat niet helemaal tot het einde maar gaan bij nummer 35 rechts een poort door van kasteel Walburg. We gaan in tegenwijzerzin rond het kasteel en zijn walgracht en lopen zo het Romain de Vidtspark in.
Walburghof
Romain de Vidtspark
> De pittoreske bakstenen waterburcht Walburg in het park gaat terug tot 1550. Ridder Willem van Waelwijck liet dit kasteel Walburg bouwen in een mengeling van Vlaamse renaissance en Brabantse gotiek. Romain de Vidts was lang een burgemeester van Sint-Niklaas.
> Streek-GR Reynaertland loopt verder door het Romain de Vidtspark en komt bij het mooie Reynaertbeeld en de Reynaertbank.
De smeedijzeren kiosk uit 1860 stond tot 1966 op de Grote Markt.
Reynaertbank Sint-Niklaas
> Van de vele Reynaertafbeeldingen is dit werk van Albert Poels (1903 - 1984) misschien wel het allermooiste. De voorzitter van de Vlaamse Toeristenbond (VTB), Jozef van Overstraeten, had bij de opening van de Reynaert(auto)route (1955) de belofte gedaan om ook hier in Sint-Niklaas een passende Reynaertbank te plaatsen. Ook de andere Reynaertbanken werden gesponsord door VTB. Het moet gezegd dat Jozef van Overtraeten een bijzonder dynamische man was die bovendien ook onomwonden de grondlegger van het Vlaamse wandeltoerisme op lange afstand mag worden genoemd. Sinds de jaren '30 zorgde hij immers voor de openstelling van talrijke lange paden in Vlaanderen.
> Van Overstraeten hield zijn belofte en de bank (van architect Jozef Willems) en het Reynaertbeeld (van Albert Poels) werden plechtig ingehuldigd op 26 mei 1958. Vreemd genoeg is alles georiënteerd richting drukke invalsweg in plaats van naar de perken en waterpartijen in het park.
> Het beeld van Albert Poels is werkelijk prachtig uitgewerkt, ongetwijfeld diende het als voorbeeld voor nogal wat andere Reynaertbeelden, zoals van Albert de Smedt. Poels beeldde Reynaert af, die (vals) deemoedig voor het hof van koning Nobel staat, gekleed in pelgrimsuitrusting met staf, hoed en tas. Neergeslagen kop, hangende pootjes, en de staart rond de poten gedraaid. De ingetogen, bekeerde Reynaert die klaar is om zijn boetestraf in de rol van pelgrim op te nemen. Onze sluwe vos houdt echter de oren gespitst en beraamt al heimelijk snode plannen om de slippendragers en slijmers aan het hof van Koning Nobel een flinke loer te draaien... Figuratief heeft Poels dat prachtig verwerkt in het lijnenspel dat hij aanbracht in de rode hardsteen uit Duitsland. De stijl sluit aan bij de jaren '50 waarbij je ook een licht kubistische stroomlijning merkt. Met het beeld van Reynaert was Poels trouwens niet aan zijn proefstuk. Hij maakte wel meer beelden van Vlaamse folkloristische of literaire figuren of van Vlaamse politici. Zijn bekendste beeld is misschien dat van Lange Wapper bij Het Steen in Antwerpen.
> En daarmee zit Streek-GR Reynaertland er echt helemaal op. Op de historische Reynaertbank kun je nog even nagenieten van de tocht, vooraleer afscheid te nemen van Het Waasland en Reynaert. Einde.
Vliegenzwam langs het Reynaertpad
Lama
Heike, shopping in de Lidl
Streek-GR Reynaertland langs een kraag lisdodde of zoals ze in het Waasland zeggen 'dulpoppen' of 'poppedellen'
Links de valse kopergroenzwam, rechts de echte kopergroenzwam, beide gefotografeerd tijdens deze etappe. De twee soorten zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden. Zeker niet aan de hoedkleur, deze varieert van donker groen-blauw tot groen-blauw-geel, bij veroudering, zelfs soms wit uitgeslagen. Het verschil kan je vooral merken als je de steel bekijkt. Beiden hebben een 'vlokkige' steel maar bij de echte kopergroenzwam is er een duidelijke ring aanwezig, terwijl de valse hoogstens een vage ringzone vertoont. De echte kopergroenzwam lijkt mij veel minder voor te komen.
Hanewee
Sinaai, dries & vrijheidsboom
Catharinakerk van Sinaai
Onderweg tussen Hondsnest en Puivelde
Kerk Puivelde
Gekraagde aardster
Reynaert langs de G. Gezellelaan
Met een oppervlakte van 3,2 ha staat het marktplein van Sint-Niklaas bekend als het grootste marktplein van België
Kapel OLV Troost in Nood
Over de Couterwegel
Catharinakerk van Sinaai
Kapel OLV van La Salette
Oorzwammetje
Grijsbruine grasmycena
Soort vezelkop
Eén van de oude hoeves langs de Kriktestraat
Gewone glimmerinktzwammen
GR Reynaertland tussen Sinaai en Puivelde
Edgar Tinel >
< Edgar Tinel museum
Streek-GR Reynaertland - 80 km