Startpagina > Wandelen > Streek-GR Vlaamse Ardennen
> Langs enkele typische gehuchten en dorpen uit de Vlaamse Ardennen passeren nog de revue, soms met klinkende namen, zoals Zarlardinge. We dalen naar de Dendervallei, die hier wordt gedomineerd door de boeiende stad Geraardsbergen. Ze ligt geprangd tussen de Dender en de van de Ronde van Vlaanderen bekende Oudenberg. Geraardsbergen heeft ook een treinstation, zodat je deze al redelijk korte etappe eventueel nog sterker kunt inkorten.
Tijdens deze etappe verlaten we tijdelijk de gordel van getuigenheuvels die zo kenmerkend zijn voor de Vlaamse Ardennen, maar we doen dat in schoonheid: eerst met de beklimming 'hors catégorie' van de Muur of Kapelberg te Geraardsbergen, daarna met de Bosberg. Daar is het eigenlijk het Raspaillebos en omgeving diequa schoonheid 'buiten categorie' zijn, het is een van de mooiste bossen in Vlaanderen. Eindigen doen we op de top bij de camping op de grens Galmaarden / Geraardsbergen, waar je kunt overnachten of eventueel een bus kunt nemen naar Geraardsbergen.
> Terug naar Bivakzone Brouwierweide en de Brouwierstraat. Door een strook bos en voorbij een boerderij gaan we links door het Geraardsbergse gehucht Koreele. Na 300 meter nemen we rechts een veldweg die ons helemaal tot in het centrum van Zarlardinge zal voeren na een goeie kilometer. Ongetwijfeld was dit een oude kerkwegel voor de inwoners van Korreele die zelf geen kerk hadden. In Zarlardinge slaan we tegenover de Onze-Lieve-Vrouwkerk rechtsaf.
Koreele, voorrangsweg voor koeien.
Streek-GR Vlaamse Ardennen voorbij Zarlardinge
> Voorbij het kerkhof wordt de verharde weg een veldweg die daalt in de vallei van de Kalsterbeek en weer omhoog slingert tot op een asfaltweg waar we links gaan tot bij volkscafé 'De Koning van Engeland' ('Bij den Absjaar', enkel open namiddagen ma-di-do-vr als Den Absjaar goesting heeft). Daar gaan we nog voor de verkeersweg scherp rechts. We blijven de hoofdstraat volgen door het gehucht Gelembeke en op het einde nemen we links een veldweg. Die eindigt met een verhard stukje en op een verkeersweg gekomen, gaan we links, langs oude boerenwoonsten.
> We nemen bij de eerste gelegenheid een wegje rechts, de gebetonneerde Plankkouterstraat en wandelen over deze verharde weg door open landschap van de Vlaamse Ardennen. De golvingen in het landschap zijn minder heuvelend dan we inmiddels al wat gewoon zijn na drie dagen Vlaamse Ardennen.
Plankkoutermolen
> Bij de restanten van de Plankkoutermolen bereiken we de drukke verkeersweg Geraardsbergen - Lessines. Links en net voor de Colruyt rechts. Al snel weer links over de Colruyt-terreinen en rechtdoor over buurtpaden tussen de spoorlijn en achtertuintjes. Zo komen we op de oude dorpsweg door Overboelare. Rond de Sint-Aldegondiskerk en over de spoorlijn tot bij de Dender. Daar gaan we links het aangename jaagpad volgen, dat de bochten van de Denderloop volgt.
De Dender te Overboelare
Geraardsbergen, St Bartolomeuskerk
> Uitnodigend om onderweg nog even te genieten vanop een van de rustbanken langs het water. Geraardsbergen komt inmiddels dichtbij.
> Voorbij enkele aanlegsteigers steken we via een paar sluisjes over om dan tot slot te klimmen naar het stadsplein bij de Sint-Bartolomeuskerk van Geraardsbergen.
> Deze oude Vlaamse stad, gelegen tussen de Dender en de 110 meter hoge Oudenberg is natuurlijke toeristisch bekend voor een van de stevigste hellingen uit de Ronde van Vlaanderen. De beklimming van de Oudenberg via 'De Muur' is echter voor morgen.
> Tijd nu om neer te ploffen op een terrasje, of nog beter, doe alvast klimenergie op met de lokale brandstof uit de bakkerijen vlakbij het marktplein: een vers gebakken mattentaartje.
Geraardsbergen, stadhuis
> Verder moet je op het marktplein natuurlijk de Geraardsbergse Manneke Pis zien, de inwoners zullen je nog steeds met trots vertellen dat hun pissend ventje ouder is dan zijn broertje uit de Brusselse Stoofstraat. Verder telt levendig Geraardsbergen heel wat historische gebouwen, musea, straten en steegjes die het ontdekken waard zijn.
> Je kunt Geraardsbergen ook bereiken of verlaten via het treinstation maar onze etappe voor vandaag is nog helemaal niet ten einde.
Geraardsbergen, Manneke Pis
> Vanuit het centrum van Geraardsbergen is het meteen klimmen geblazen. Het stadje ligt dan ook wat geperst tussen de Dender en de Oudenberg. We lopen vanop de Markt langs de kerk omhoog, de Vesten over. De Hooiweg voert ons nog wat hoger en langs het stadspark met kruisweg en calvarie zijn we echt begonnen met de Muur van Geraardsbergen te beklimmen. We doen dat nog wat steiler dan de vele wieleramateurs. Zij dokkeren over de kronkelende kasseienweg, wij nemen nog enkele doorsteekpaden, soms met trappen. Zo bereiken we even later de op zovele wielerfoto's vereeuwigde Oudenbergkapel (rustbanken).
> De Muur (of Kapelmuur) van Geraardsbergen is een van de meest legendarische beklimmingen uit de Ronde van Vlaanderen voor wielrenners. Enkel de Koppenberg (waarop we tijdens de vorige etappe wandelden) kan wedijveren met de Muur qua stijgingspercentage. De klim voor renners is zowat 500 meter lang, met een gemiddelde stijging van bijna 10 %. Op het sterkst stijgende deel van zowat 300 meter is dat gemiddeld zelfs 18 %, met een korte piek tot 20 %. Zo overbruggen de renners op korte tijd bijna 70 meter. De beklimming van de Muur valt meestal vrij laat in het parcours van de Ronde. Niet zelden speelt de Muur scherprechter en vond hier dan ook een beslissende ontsnapping plaats die leidde naar de eindoverwinning. Sinds 2005 is de Muur ook een beschermd monument. Groot was echter de woede van vele wielerliefhebbers en inwoners van Geraardsbergen toen vanaf 2011 beslist werd om de beklimming van de Muur niet meer op te nemen in de Ronde van Vlaanderen. De discussies laaiden 'muurhoog' op. Inmiddels is de Muur weer onderdeel van de Ronde en is hij jaarlijks nog onderdeel van vele andere koersen.
> De Onze-Lieve-Vrouwkapel op de Oudenberg werd opgetrokken in 1906 en is tot vandaag een redelijk populair bedevaartsoord en gebedshuis. De plek op deze scherpe getuigenheuvel is echter sinds mensenheugenis een plaats van verering, misschien wel teruggaand tot de voorchristelijke tijd. Strategisch had deze plaats ook een sterk symbolische betekenis, aangezien ze op een hoog punt lag tussen de machtige middeleeuwse machtsblokken Vlaanderen, Henegouwen en Brabant.
> We wandelen nu lange tijd gewoon rechtdoor tussen velden met rechtsvoor een uitzicht over de met een antenne getopte Bosberg. Een heel eind verder wandelen we langs en door een uithoek van het grote en in de lente bijzonder mooie Raspaillebos. Bos, gras- en hooilanden, hagen, wilgenrijen en ruigten wisselen hier mekaar af in een bijzonder waardevolle lappendeken van gevarieerd halfopen landschap.
> Op een padenkruispunt kiezen we resoluut een zuidelijke koers, dwars door het Raspaillebos (in noordelijke richting kom je na 500 meter bij het natuureducatiecentrum De Helix).
> Eind april kan je in het Raspaillebos genieten van een massa 'blauwe kousjes' in bloei (de lokale naam voor boshyacinten). Het Raspaillebos is een bijzonder oud bos, net zoals het aansluitende Karkoolbos en Moerbekebos. Zoals in elk bos in Vlaanderen is de boomgroei er wel sterk beïnvloed door menselijke tussenkomst maar het heeft als bos steeds bestaan. Aldus was het Raspaillebos ook onderdeel van het grote Kolenbranderswoud, waartoe ondermeer ook het Brabantse Zoniënwoud en Meerdaalwoud behoorden. Een enorme woudbedekking, vooraleer onder invloed van monniken overgegaan werd tot grootschalige ontginning ten voordele van landbouwareaal.
> Er zijn dan ook allerlei duistere legendes verbonden met het bos, de meest populaire is dat de beruchte roversbende van Jan de Lichte zich hier een tijdlang schuil hield in de 18de eeuw. Aan de schuilplek voor roversbenden wordt ook wel eens de naamsverklaring voor 'Raspaille' gelinkt, uit het Franse 'rapaille' wat uitschot of krapuul betekent. De naam kan ook in verband worden gebracht met het hakhoutbeheer in het bos, je herkent in het woord 'raspen' nog een gelinkte betekenis.
> Het bos is absoluut op zijn mooist in de lente als voorjaarsbloeiers massaal areaal innemen voor struikgewas en bomen hun bladerdaken ontwikkelen en zo de lichtinval wegnemen. Niet enkel boshyacinten en bosanemonen, een deeltje van het Raspaillebos wordt in mei helemaal gekoloniseerd door daslook en in april kun je er ook wilde narcissen aantreffen, evenals bosmuur langs de padranden. Ook hier komt de paarse schubwortel nog voor. Het Raspaillebos is een echte kleurenpracht in de lente.
> 150 meter voorbij de kapel nemen we rechts een weggetje. Waar dat een bocht naar rechts maakt, gaan wij links een pad op tussen het lover. Op het einde gaan we rechts tot bij de Edingseweg. We volgen deze vrij drukke verkeersweg een 100 meter in zuidelijke richting om dan schuinlinks over een veldweg van het verkeerslawaai weg te wandelen. Eén kilometer later gaan we op asfalt rechts en weer links tot voorbij de Wambashoeve, een hoeve waar verblijfstoerisme en landbouw tesamen gaan. Op het einde nemen we naar rechts de kaarsrechte Stuivenbergdreef / Atembekeweg.
> We volgen een mooi tracé dat ons door percelen bos en langs weiland en beemden voert en zetten uiteindelijk midden in bos de klim in die ons bijna tot de top van de Bosberg voert. Bovenaan is een camping en een café (populair bij wielertoeristen na een beklimming van de Bosberg). De weg die over de Bosberg loopt zou een oude Romeinse heerweg zijn al is het me wat onduidelijk hoe dat traject in het Romeinse wegennet past. Het gekasseid wegdeel dat vanuit vanuit de vlakten rond Geraardsbergen de Bosberg opklimt is beschermd, niet omwille van de geschiedenis als Romeinse heerbaan, wel als een van de bekendste hellingen uit de Ronde van Vlaanderen. Renner Edwig van Hooydonck plaatste hier zijn beslissende ontsnappingen die tot twee maal toe leidden tot een overwinning in de Ronde van Vlaanderen (1989 en 1991). Het hoogteverschil bedraagt 68 meter over een afstand van 1350 meter.
> Op de Bosberg eindigen we deze etappe. Vlakbij ligt Camping Bosberg of je kunt er ook mits wat planning vooraf een bus nemen naar Geraardsbergen.
Geraardsbergen, Oudenbergkapel
Phaceliaveld bij de Wambashoeve
Daslook
Raspaillebos
Langs het Raspaillebos

 

 

 

 

 

 

 

 

GR Vlaamse Ardennen (157 km)