Startpagina > Wandelen > Streek-GR Vlaamse Ardennen
> We blijven beneden naar rechts draaien en wandelen weer in open veld. Een eind verder komen we op een kruising in de buurt van gebouwen die op een oud klooster lijken. We gaan niet tot daar maar gaan scherp links een veldweg op. Die oude steenweg voert ons op de heuvel Foreest, waar we weer op asfalt komen. We wandelen er rechtdoor over de Omer Wattezstraat, genaamd naar de man die De Vlaamse Ardennen zijn toeristische naam gaf.
> Op het volgende kruispunt gaan we ook rechtdoor, ditmaal over een nogal ingesneden smal paadje tussen afsluitingen van weiden. Het pad is nogal kapot, enige voorzichtigheid is aangeraden om geen contact te maken met schrikdraad. Beneden gaan we op de T-kruising links en dadelijk rechts, de Rijststraat in. Na bijna 400 meter nemen we links een pad dat gedeeltelijk omgeploegd kan zijn. Let op de paaltjes van het Omer Wattezwandelpad. Een grasweg verderop voert ons weer naar asfalt. We houden rechts aan wat verder en bereiken zo het gehucht Bosgat.
> Onderweg merk je in de lente mogelijk weer paarse schubwortel op in de padberm. Verderop kun je eind april mooie partijen boshyacinten ontdekken, ze geven het bos een paarse zweem in de lente. We komen langs enkele rustplaatsen en zowat 100 meter voorbij een tweede (overdekte) rustplaats gaan we scherp rechts, de Molenbeek over en dadelijk rechts over een snel breder wordend pad dat een asfaltlaag krijgt.
> Een rustbank nodigt uit om nog eens te genieten van het 'rollend landschap'. We stijgen naar het gehucht Doom en kruisen er ter hoogte van een kapel en oude schuur een andere weg. Rechtdoor en een eind verder wordt de weg wat ruwer, als hij in en uit een beekdal loopt. Weer in bewoning krijgt de weg weer een betere bedekking en we wandelen langs een mooie oude hoeve. De straat draait naar de verkeersweg N454 (Ronse – Maarkedal) op de Goudberg. Daar rechts-links bij gastenverblijf Braetshoek.
> De straat verslechterd na een bocht links tot een veldweg die 's winters heel modderig kan zijn en bereikt bij een voetbalveld de Tenhoutestraat. Daar gaan we rechts om tot het eindpunt van onze etappe vanaf nu steeds ongeveer een noordelijke koerst te volgen. We dalen helemaal af van Tenhoute, na een beekkruising stijgen we uiteraard weer. Steeds maar rechtdoor, ook als we een eind verder het dorpje Kerkem op ongeveer 600 meter rechts zien liggen. We wandelen hier over een oude heerweg en stijgen nog steeds, tot zowat 100 meter hoogte.
> De kale heuvel Bossenare is getopt met een windmolen die hier dapper de weerselementen trotseert. De molen die we nu zien werd nieuw gebouwd rond 1996. Er werden onderdelen gebruikt van een oudere windmolen die uit Impe afkomstig is. De eerste tien jaren werd de molen regelmatig in werking gesteld maar de voorbije jaren gebeurt dat nog zelden.
> Je bent hier net zoals de molen nogal bloot gesteld aan de weerselementen. Bij slecht weer kun je eventueel schuilen in de constructie onder de molenkast. De Nieuwe Bossenaremolen staat eigenlijk niet ver van een plek waar eeuwenlang een windmolen stond. De laatste molen werd afgebroken in 1939 en was de jaren voordien al een toeristische attraktie.
> Als je er op de T-kruising even naar rechts uitwijkt kom je bij een picknickbank en panoramisch uitzicht over de Vlaamse Ardennen. We gaan echter links verder en nemen na 200 meter een weggetje rechts dat naar Bos Ter Rijst loopt, een bosgebied grotendeels beheerd door Agentschap Natuur & Bos, de Vlaamse overheid is eigenaar. Eigenlijk is dit een restant van een bos dat 500 jaar geleden 10 x zo groot was.
> We gaan links verder over een wegje dat de vallei uit stijgt. Op een kruispunt wat verder gaan we scherp links een asfaltwegje nemen dat weer over de vallei van de Perlinkbeek loopt en daarna stijgt naar de Leberg. In het gelijknamige gehucht lopen we langs Het Monasterimum Maria-Kluizen, gevestigd in een oude hoeve. Het is een katholieke gebedsplaats, gesticht door twee Broeders in 1982. De varkens – en koeienstallen, evenals de schuur werden omgebouwd tot kapellen en ruimten voor gebed en oecumenische diensten. Er werden ook kluizen ingericht voor wie langer in gebed wil verblijven. We gaan er rechts om weer af te dalen. Wat lager links, een straat in met rare naam Bleinstraat (toepasselijk?).
> Op het punt waar we het Mijnwerkerspad bereiken komen we weer op een GR-kruispunt. Hier verliest Streek-GR Vlaamse Ardennen tot bij Rozebeke weer zijn eigen geelrode bewegwijzering. We vervoegen naar rechts op het Mijnwerkerspad de witrode tekens van GR 122 (Hulst – Champagnestreek).
> Verderop nemen we eerste straatje links (Ceutericklos), dat daalt een natuurgebied in dat door Natuurpunt wordt beheerd, Boterhoek. Nog wat lager wordt de weg na een laatste huis eindelijk onverhard. Over enkele wilde paden wandelen we door het natuurgebied, die kunnen er wat drassig bijliggen. Het sterk variërend reliëf, de natte weilanden en de lappendeken van bosjes, weiden, hagen en struweel trekken een grote variatie aan vogelsoorten aan in natuurgebied Boterhoek.
> We stijgen naar een asfaltweggetje in het gelijknamige gehucht Boterhoek en gaan er links voor even. Daarna weer rechts om te dalen en te stijgen door de vallei van de Strijmeersbeek. Op de Langendries gaan we links op de brede macadamweg.
> De cafés rond de kerk lijken hier definitief gesloten te zijn? Zes jaren eerder kon ik hier nog een pintje drinken voor 1 €. De kerk van Rozebeke wordt ook wel eens “de kathedraal van Zwalm” genoemd, gezien haar volume voor een dorp dat slechts enkele honderden inwoners telt. Het standbeeld aan de kerk verwijst naar de traditionele paardenommegang van Rozebeke.
> Rond de kerk loopt Streek-GR Vlaamse Ardennen verder over de Rekelberg om dan rechts de Ommegangstraat in te slaan en hoogte op te zoeken. Nog wat hoger zien we in de verte de Vijflindenkapel temidden de velden, ze ligt bijna op het hoogste punt van Rozebeke (boven 90 meter). We maken inderdaad 'een ommegang', de betonweg draait onderweg driemaal naar links, zodat we weer op Rekelberg komen.
> Dit straatje verlaten we een eind verder door rechtdoor een veldweg op te wandelen die ons in het mooie en hoog gelegen dorpje Elst brengt, een bedevaartsoord waar sinds eind 18de eeuw Sint-Apollonia werd vereerd (tegen tandpijn). In het plaatselijk dialect wordt de tandenheelster ook wel eens 'Sente Plone' genoemd. Net zoals Maarke-Kerkem is Elst ook bekend voor zijn Geutelingen, een soort in de oven gebakken kaneelpannenkoeken, vooral in de maand februari. Geen probleem voor bedevaarders met slechte (of zonder!) tanden om geutelingen naar binnen te werken!
> Elst ligt op een hoogte van rond 100 meter, zowat op de grens tussen Zwalmvallei en Vlaamse Ardennen. We lopen over dorpswegen en kerkwegels tot bij een kapel, waar we de Molenkouterweg nemen. Die leidt ons naar de verkeersweg Brakel – Zwalm, die we schuin kruisen.
> Aan de overkant slaan we bij de eerste gelegenheid links af om rond het Hof van Sieregem te wandelen. Deze half gesloten boerderij met gekasseid erf was eeuwenlang een pachthoeve van de abdij van Ename, de huidige gebouwen zijn 19de en 20ste eeuws. Voorbij de boerderij wandelen we op een veldweg die naar een kruispuntje loopt. Daar gaan we rechts afdalen van de Pottenberg.
> Op een volgend kruispunt even opletten, we nemen er een voetpad dat naar de Perlinckmolen loopt, gelegen langs de gelijknamige beek. Het gaat hier mogelijk om een van de oudste watermolens van Vlaanderen, tenminste als we geschreven bronnen als referentie nemen. In een bezitsbeschrijving van de abdij van Lobbes (Henegouwen) werd immers al in het jaar 868 melding gemaakt van een molen bij Zegelsem. Hij was in functie tot 1974. Vandaag vormt het een wooncomplex met mooi bewaarde gebouwen, grotendeels 19de eeuws.
> We gaan er rechts afdalen in de vallei van de Boembeek en blijven ook daarna nog zowat 1 km rechtdoor wandelen, tot op een T-kruising. We zijn hier niet ver van het dorp Michelsbeke, bekend als thuisbasis van de politieke De Croo-dynastie. Door een sterke op cliëntelisme gebouwde politiek kon de familie De Croo van Michelbreke en de gemeente Brakel een liberaal bastion maken. Ze worden hier vereerd en aanbeden als koningen, zo kan je ondermeer tegen de kerk van Michelbeke een grafplaat zien van het geslacht Decroo, inclusief Herman de Croo.
> We gaan op de T-kruising echter rechts (Poorterij) en wandelen dus niet door het De Croo-dorp.
> Bij café 'De Zavelput' verlaten we het gemeenschappelijk traject met GR 122. Het afgelegen volkscafé De Zavelput was een populaire locatie voor een hele rist films en TV-series. GR Vlaamse Ardennen gaat met geelrode tekens bij het café links en neemt er dadelijk rechts een grasweg in noordwestelijke richting. Links zien we Rozebeke al liggen in een alweer flink golvend typisch Vlaamse Ardennenlandschap. Mooi. We dalen een tijdje om voorbij het gehucht Wolvenhoek de Zwalmbeek nogmaals te kruisen. Naar links wandelen we even later hoger gelegen Rozebeke binnen.
> De laatste etappe van Streek-GR Vlaamse Ardennen met een mix van gelijkaardige landschappen dan waar we de voorbije dagen al wandelden. We maken bovendien vanuit de Vlaamse Ardennen ook een uitstapje naar de Zwalmvallei. We doen enkele kleine maar (vooral in de lente) bijzonder mooie natuurgebieden aan: het Kloosterbos, het Burreken en Bos Ter Rijst. Een aantal karakterdorpen ademen geschiedenis uit en liggen harmonieus ingebed tussen de plooien van de heuvels of op de toppen van de zachte hellingen, zoals Elst, Zegelsem en Rozebeke. Via de eenzaam hoog gelegen Bossenaremolen dalen we weer af naar Maarke-Kerkem, waar we 5 etappen eerder ook onze tocht door de Vlaamse Ardennen begonnen.
> We gaan op de verharde weg kort bergaf (het steilste stukje van de Berendries) om dan de eerste straat rechts te nemen (Kuiterlos of is het Kuiten Los?) langs een oud huisje met een 'kleurrijke tuin'. Links van ons zien we het dorpje Michelbeke liggen en ook de kerk van Rozebeke zien we even later al in de verte liggen.
> Lager in het bos houden we links aan en bereiken zo een rustig asfaltwegje ter hoogte van een groothandel in ijsroom, we gaan daar rechts. Het dalende en daarna weer flink stijgende asfaltweggetje loopt eerst voorbij een kapelletje en dan de Elverenberg op. In het centrum van het gelijknamige gehucht, dat tot de gemeente Brakel behoort, nemen we links een dalend graspad naar de vallei van de Zwalmbeek.
> Aan de rand van het natuurgebied gaan we links. Het kan hier 's winters modderig zijn. Verderop steken we een bruggetje over om na nog enkele padafslagen en bochten op het Mijnwerkerspad te komen.
> Verderop nemen we bij een wegkruising rechts een speciaal aangelegd wandelpad dat parallel loopt met de verkeersweg. Op het einde van het pad gaan we links de weg over om de Zwalmbeek een eindje te volgen. Het pad kronkelt door een natte zone en over een geërodeerd kasseiwegje vangen we de klim aan van de Berendries, één van de beruchte 'bergen' uit de Ronde van Vlaanderen.
> Uiteraard volgen we over Streek-GR Vlaamse Ardennen onze eigen wandelvariant van deze Berendries-beklimming. Boven wandelen we door het gehucht Kapittel over een aardig buurtpad tot op de straat die ook door de renners wordt opgefietst.
> Via het Kloosterpad arriveren we even later in Zegelsem (café) met zijn gekasseid centrum en gotische kerktoren. Zet er nog de oude dorpsherberg bij en het nostalgisch plaatje klopt volledig. We nemen bij de Sint-Ursmaruskerk de gelijknamige straat, die naar de drukke N8 (Brakel – Ronse) loopt.
> Voorzichtig de N8 oversteken en rechtdoor over een asfaltwegje dat naar enkele afgelegen huizen loopt. Daar gaan we rechts en even later wandelen we het mooie natuurreservaat Het Burreken binnen over een gedeeltelijk gekasseid pad. Het Burreken is een pareltje. De ingesneden beken en daardoor geaccidenteerd reliëf hebben dit stukje gespaard van ontginning voor landbouw. Bronnen, een snelstromende beek en wilde paadjes met uitbundige plantengroei maken van Het Burreken een waardevol natuurgebied. Het beheer gebeurt grotendeels door Natuurpunt. We zijn er wat sneller door dan verwacht, het natuurreservaat verdient eigenlijk wat extra exploratie via kleine paden.
> Op het kruispunt in de buurt van de molen nemen we de weg rechtsvoor en daarna het eerste betonweggetje rechts. Voor ons ligt in de verte Maarke-Kerkem, het dorp waar we onze rondwandeling over Streek-GR Vlaamse Ardennen begonnen meer dan 150 kilometer eerder. Het weggetje daalt vlot en geleidelijk de vallei van de Maarkebeek in. Een paar stratenwissels verder lopen we het centrum van Maarke-Kerkem binnen en zit onze tocht er op. Einde.
> Mooi zicht over de vallei van hierboven, al ontbreekt ook hier een streep Vlaamse lintbebouwing niet in het landschap. Voorbij de B&B gaan we links een asfaltweggetje op dat naar een betonbaan loopt. Daar gaan we links voor even. Opgelet want er is hier geen voetpad. Kort daarna gaan we rechts een veldweg op die naar het Kloosterbos loopt, meteen onze eerste brok natuur voor vandaag.
> Het Kloosterbos is eigendom van stad Zottegem en ligt in de meest zuidelijke uithoek van de stad (dorp Sint-Maria-Oudenhove). Het beheer is grotendeels in handen van Agentschap Natuur & Bos, terwijl ook Natuurpunt eigenaar is van een aantal grote percelen in de omgeving. Gewoon rechtdoor in dit bos, dat ongetwijfeld op zijn mooist is als eind maart de bosanemonen massaal beginnen te bloeien.
> Het station van Lierde is de gateaway voor deze laatste etappe over Streek-GR Vlaamse Ardennen. Op een paar honderd meter passeert immers de wandelroute waarvan we nu al meer dan 100 km hebben afgelegd. We wandelen op de flanken van de Caudenberg, al voel je amper iets van enige stijging. Voorbij een rustbank met zicht over een vallei wordt de stijging beter voelbaar.
> Boven op de helling Eikenmolen wandelen we langs de gelijknamige B&B Eyckenmolen, waar je kunt overnachten vanaf 100 € per nacht. Het uitzicht van de gebouwen is wat bedrieglijk: ze zijn helemaal niet oud, opgetrokken rond 1980! Wel werd de kern gevormd door een molenaarswoning uit eind 18de eeuw, de windmolen zelf verdween in de jaren '30 van vorige eeuw.
> Merkwaardig is ook de aanwezigheid van een opvallend grote kolonie longkruid in dit bos (bloei maart-april), wellicht een stinsenplant die hier misschien al een paar eeuwen rustig gedijt en uitbreidt. Onder de gevarieerde plantengroei ondermeer nog wilde kamperfoelie, dagkoekoeksbloem, gevlekte aronskelk, grote paardenstaart, bosmuur,...
B & B Eyckenmolen
Kloosterbos
Onderweg naar Tenhoute
> We blijven zowat de hele tijd dezelfde richting en hoogte aanhouden, zonder af te dalen. Zo doorkruisen we het ganse hogere deel van het Kloosterbos in de lengte. Sommige pad-delen kunnen heel modderig zijn. De GR-tekens leiden ons na een tijd tot op de linkerbosrand. We volgen er naar rechts over minder dan 100 meter een betonwegje om meteen rechts weer het Kloosterbos in te duiken, voor een korte doorsteek in de breedte dit keer.
> Het Mijnwerkerspad is een populair recreatief fietspad dat refereert naar de oude spoorlijnbedding waarover het fietspad is gelegd. De spoorlijn tussen Zottegem en Elzele vervoerde vroeger veel Vlaamse mijnwerkers uit Zottegem en de Zwalmvallei naar de Borinage, vandaar de naam. In 1963 werd dit spoordeel gesloten en vanaf 1978 werd een deel ervan omgevormd tot recreatief pad, helaas grotendeels met asfalt verhard. De bermen worden onderhouden in samenwerking met Natuurpunt, waardoor er een erg gevarieerde plantenrijkdom is.
> Wat later zien we aan onze rechterzijde het kasteeldomein van Lilare. Het van oorsprong middeleeuws domein werd in 1933 verkocht aan de Zusters Franciscanessen die er vanaf 1938 een internaat voor meisjes-studenten van maakten. Ook vandaag is het nog steeds een school met internaat, pas sinds eind jaren '90 kunnen er ook jongens terecht op het prestigieus uitziend domein.
De Zwalmbeek
Mijnwerkerspad
Kasseipaadje door het Burreken
Natuureservaat Het Burreken
Goudveil, goeie indicator voor zuiverheid, de plant groeit langs de oever van bronbeken
Streek-GR Vlaamse Ardennen voorbij Elst, onder een sneeuwlaagje
Vlaamse Ardennen, omgeving Ganzenberg
Rozebeke
Door de vallei van de Boembeek
Rozebeke, de Ruitersommegang
Rozebeke
Onderweg naar de Berendries
Boterhoek
Icarusblauwtje
Wilde kamperfoelie
De Nieuwe Bossenaremolen
Zegelsem, afspanning In Den Drijhaard
Maarke-Kerkem
Perlinckmolen, voormalig molen- en woonhuis
Omgeving Leberg
Streek-GR Vlaamse Ardennen door Bos Ter Rijst
Bos Ter Rijst, rustplaats
Elst
Hoevetje op de Ganzenberg
Donkere ooievaarsbek
Schuur te Bosgat
Goudberg, hoeve
Vlaamse Ardennen vanop de Eikenmolenheuvel
Longkruid

 

 

 

 

 

 

 

 

GR Vlaamse Ardennen (157 km)