Startpagina > Wandelen > Eifelsteig
> Het ligt meer voor de hand dat je deze etappe breekt in het toeristische dorpje Einruhr. Er zijn diverse overnachtingsmogelijkheden, cafés en restaurants en het dorp heeft ook een VVV. Het is mogelijk om op het meer bij Einruhr een toeristische boottocht te maken. De omgeving van Einruhr is bijzonder aantrekkelijk eind oktober als de loofwouden rond het meer sterk verkleuren in felle herfsttinten. Behalve de camping aan de Perlenbach, waar we vertrekken, passeer je ook een goede camping in het dorp Hammer. De Eifelsteig loopt langs de campingingang kort voor je Hammer weer verlaat. Zelf bivakkeerde ik door een slecht berekende planning op de Dreiborner Hoogvlakte in het NP. Ik zou dat volgende keer niet meer doen want in het NP laat je best de natuur gerust en bovendien is er controle door de parkwachters.
> Onderweg heb je cafés en resto's in Höfen, Hammer en Einruhr. Streekinfo: Je passeert te Höfen langs het infocentrum van het Nationaal Park. VVV te Einruhr. Inkopen: Als je Einruhr weer verlaat is er op de rand van het dorp (niet langs de Eifelsteig), bij een klein rondpunt een kleine bakkerij-winkel waar je ook een koffie kan drinken. Over de faciliteiten in het voormalige kamp Vogelsang hebben we het in de volgende etappe.
> Nog een tip: Als je eind april deze etappe aflegt is het de moeite om een paar uren uit te trekken voor de massale bloei van de narcissen. De beste gebieden liggen echter niet langs de Eifelsteig. Om ze te bereiken ga je bij het verlaten van het meer op de Perlenbach niet sterk stijgen naar Höfen maar volg je GR 56 of de houten wegwijzers van het Wildnis Trail die je naar enkele narcissenweiden leiden.
> Op het deel door het Nationaal Park kan het op sommige momenten vrij druk zijn aan wandelaars. Deze etappe is misschien wel de mooiste van de hele tocht. Het deel door het Nationaal Park is meer in detail uitgewerkt in het verslag over het Wildnis Trail.
> In een bocht kom je langs een paar prachtig geplaatste ligbanken. Moeilijk om hier te passeren zonder even te genieten van het uitzicht over het meer. Een paar honderd meter verder verlaten we het Perlenbachmeer door links omhoog te draaien (we verlaten ook GR 56 hier). Stevig stijgen door dennenbos. In een draai weer links en we klimmen naar het mooie hagenplateau van Höfen.
> Dit stukje vormt ook de eerste kilometer van het 85 km lange Wildnis Trail. Boven op het plateau slingeren we langs de Tor van het Nationaal Park (open vanaf 10 u). Op de verkeersweg even links langs een hotel-restaurant om voorbij de kerk dadelijk rechts te gaan. Einde weg links langs meer schitterende haagbeuken en huizen met hoge haagommuringen.
> Niet veel later komen we bij het Waldmuseum en de Kluckbachhütte met oa infopanelen, een schuilhut en rustbanken. We gaan de Kluckbach over om aan de andere oever te vervolgen over een licht dalend pad. We lopen zacht de Rurvallei in. Een brugje over kort voor de Kluckbach in de Rur mondt. Stevig stijgen nu. Eens boven komen we op een splitsing van paden waar we rechtdoor een pad nemen dat al snel naar rechts draait. 200 meter verder, bij een vijver, links en op een V-splitsing rechts aanhouden. We vervolgen nu op een helling hoog door de Rurvallei.
> Nog even stijgen en eerste graspad links. We dalen in de Rurvallei ditmaal. Lager kan het pad nogal modderig zijn. We steken een brugje over en ontmoetten Het Ardennen-Eifelpad (bordjes 'AE'). Rechts het bos in en weer stevig stijgen. Bijna boven niet scherp links nemen maar op niveau verder wandelen. Mooi pad, wat rotsig, dat aangenaam wandelt. Onderweg veel eik, hazelaar en beuk. In een paar snelle zigzags lopen we dan wat lager. Niet blijven dalen maar wat later op niveau blijven en zelfs weer wat licht stijgen langs de Rur die we in een grote bocht volgen om bij een paar ligbanken te komen.
> Die 'wunderschöne' grasweg gaat over in een smal bospaadje, dat verderop een bredere bosweg vervoegt. Langzaam dalend komen we uiteindelijk op een kruispuntje van paden waar we naar links gaan om te samen met het Wildnis Trail verder te dalen naar Einruhr. Twee uitzichtpunten verder bereiken we dit mooi gelegen Eifeldorp. Naar rechts de brug over de Rur over, rechtdoor en eerste straat links, langs restaurants en cafés. Bij de kerk vind je de toeristische dienst.
> Hier heb ik de Eifelsteig niet echt gevolgd. Ik wou immers passeren langs de bakkerij bij het einde van het dorp om er inkopen te doen en een koffie te drinken. De volgende
> Het eerste deel van deze etappe loopt langs het stuwmeer van Perlenau en door het dorp Höfen met zijn typische landschap van haagbeuk. Nadien volgt een lange passage door gevarieerd bebost gebied. We klimmen verderop langs de wilde vallei van de Rur. Meer mooie uitzichten over de Rurvallei over vaak prachtige paden onderweg naar Einruhr. Tijdens het laatste deel van deze lange etappe betreden we het Nationaal Park Eifel. Een mooi traject door bossen en langs de oevers van de stuwmeren op Rur en Urft brengt ons tot slot in een paar hard stijgende zigzags op de Dreiborner hoogvlakte. Brem bloeit hier in de vroege lente zo massaal dat het fenomeen zelfs een naam heeft: Eifelgold. Tot slot zit er ook aan deze etappe een Belgisch kantje want tot 2006 was een deel van het Nationaal Park een trainingsgebied van het Belgische leger. Geen gebrek aan afwisseling dus.
> We lopen hier trouwens een tijd samen met de Heckenweg die de haagbeuken als thema heeft. Verderop lopen we over steenslag en in een grote bocht gaat het zacht dalend verder. Bij het bereiken van een bosrand links het bos in om nu vrij sterk te dalen tot bij een beek.
> Op een open plek waar verscheidene bospaden te samen komen links over een licht dalend pad van steenslag dat verder langs een beek loopt. Wanneer dit pad een bocht naar rechts maakt verlaten we het door links de beek over te steken en stevig te stijgen. Hogerop botsen we op een andere steenslagweg. In dezelfde richting vervolgen over deze weg, dit is een natuurleerpad, 'Waldlehrpad Rohren'.
> Het dorpscentrum ligt een halve kilometer van het pad. Onderweg langs de Eifelsteig passeer je een restaurant-café. Wat we zien langs de Eifelsteig van Hammer lijkt wel één en al camping. Ik dacht hier een koffie te drinken maar zo op het einde van het seizoen is het campingterras blijkbaar enkel in het weekend open.
> Aan de andere Ruroever vervolg je in dezelfde richting door een holle weg die wat verder door een wed loopt. Kort daarna scherp links en een tijd licht stijgen over een vlot pad boven de Rurvallei. Het pad wordt gebetonneerd verderop en een paar honderd meter verder neem je een stijgend pad rechts. Verderop meedraaien naar links en verder stijgen. Als je het woud uitkomt heb je heerlijke zichten. Ik heb me even in de graskant gegooid om in de zon te genieten van de warmte en een heerlijk moment van de dag.
> Deze nacht was alvast minder fris dan de eerste te Roetgen. De tent tijdig opgebroken en weer verder door de ingesneden vallei van de Perlenbach. Na een paar 100 meter pik ik weer de Eifelsteig op. Kort daarna bereiken we de Perlenau Mühle, nu een restaurant en driesterrenhotel. De Perlenbach niet oversteken hier maar gewoon vervolgen langs de rivieroever. Onder een autoviaduct door komen we bij de stuwdam op de Perlenbach. Op een T even links het asfalt op en 40 meter verder rechts om langs het stuwmeer te lopen. Leuk wandelen hier over een vlot pad waar stilte overheerst. In het water weerspiegelen de herfstkleuren van de bossen die het meer afzomen.
> Na dit panoramisch pad komen we bij een huis waar we onverwacht scherp rechts draaien om hogerop terug een onverhard pad te vinden. Niet voor lang want we komen op een asfaltwegje. Bij een stenen picknicktafel scherp links nog even over asfalt en dan scherp rechts over een onverhard pad. Bij een kruis (voor Nath Gerhard Joerres) waar je weer een asfaltweg bereikt gaan we rechts over een schitterend breed graspad. In de verte lonkt het uiteinde al van de Einruhrse Obersee.
> Stevig verder omhoog. Na een zigzag wordt de stijging minder hard. Nog een uitzichtpunt over de Urfttalsperre en na nog wat stroken bos komen we op de Dreiborner Hochebene. Op dit punt heb ik rechts een afgesloten pad genomen om er een kampeerplek te zoeken. Helemaal op mijn gemak ben ik niet want het is niet enkel verboden om te wildkamperen, ik zit hier dan nog eens midden in het nationaal park. Een schot verraadt dat er ook een jager in de buurt was. 's Nachts hoor ik lawaai van wilde zwijnen en het begint ook nog wat licht te regenen. Zo'n rustige nacht heb ik dus ook niet gehad voor een eerste keer bivakkeren op de Eifelsteig.
Veenbessen
> Toen ik hier enkele jaren geleden passeerde over het Ardennen-Eifelpad stond er nog een vermolmde rustbank. Tijd om de lange broek te wisselen voor een korte en jas en fleece op te bergen in mijn al goed gevulde rugzak. Na mijn heerlijke rustplek komen we al snel bij een asfalt. Even links en nog geen 50 meter verder terug het bos in en doorstijgen waarbij je een uitgerekte haarspeldbocht van de asfaltweg in feite doorsnijdt. Je wandelt echter niet weer tot op die asfaltweg. Minder dan 100 meter verder links, vlakbij ligt een schuilhut en het Weisses Kreuz. In de buurt daarvan scherp rechts en weer dalen over een pad door dennenbos. Lager wordt het een graspad en we blijven stevig dalen tot helemaal beneden in de Rurvallei te Hammer.
De 'zwarte kerk' van Höfen, helemaal bedekt met schalie
Klimmen uit de vallei van de Perlenbach naar Höfen
Het stuwmeer op de Perlenbach,
bekeken vanop één van de ligbanken langs de Eifelsteig
Het Waldmuseum van Rohren in de vallei
van de Kluckbach, met schuilhut en picknickbanken
Een late vuurvlinder op het pad
Höfen: Veel haagbeuk die overal de percelen aflijnt
en ook dient als metershoge windbescherming.
De intensiteit van herfstkleuren kan verschillen van jaar tot jaar. Deze foto's nam ik precies op dezelfde plek en met amper 2 dagen verschil maar wel in 2 verschillende jaren. Links: 21 oktober 2009 / Rechts 19 oktober 2005)
Weisses Kreuz
Panoramisch pad boven de Rur, onderweg naar Einruhr
Vallei van de Rur
kilometers van de Eifelsteig ken ik immers ook van het Wildnis Trail. Aangezien het al 16 u is en ik nog maar een goeie 2 uren heb voor het donker is neem ik dit maal de valleiweg langs het meer. Veel wandelaars langs dit vlakke geasfalteerde pad. Kort nadat het pad weer onverhard wordt komen de hoofdroute van het Wildnis Trail en de Eifelsteig er weer bij. Nog even door open terrein met lifesize waarschuwingsborden dat je hier niet mag roken en verderop voor een hele tijd het bos in langs de meeroever.
> Stevig door gewandeld over dit schitterende bospad, dat ik nog ken van een maand eerder. Na een bomkrater rechts steil omhoog, langs een pad dat naar een eerste uitzichtpunt leidt. De moeite om even er naar toe te klimmen voor een uitzicht over de Urfttalsperre: Stuwdam en stuwmeer.
Einruhr aan de Obersee
Bivakkeren op 4 km voor Kamp Vogelsang
Urftseemauer, gebouwd tussen 1899 en 1905. Toen de grootste en meest moderne stuwdam van Europa.
Meer dammen op de Urft en Rur maken de Rursee tot het op één na grootste stuwmeer van Duitsland.
Toeristencruise op de Obersee, gezien vanop de Eifelsteig
We omcirkelen de vallei van Rur hier langs rechts
om zo de zuidelijke tip van de Obersee en wat verder Einruhr te bereiken
Overzichtskaart

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eifelsteig (313 km)