Startpagina > Wandelen > GR14 Parijs - Malmedy
> In zigzags werkt het pad zich omhoog. Halfweg loopt het pad even redelijk vlak om dan weer verder omhoog te zigzaggen.
> Als je na een halfuur klimmen nog adem over hebt kan je - eens boven- de toren van Auclin nog opklimmen. Het uitzicht boven is bij zon het beste in de late namiddag. De toren werd gebouwd in 2004 en kostte toen 250.000 €. Nogmaals is hier een belangrijke padensplitsing.
Parijs - Sucy-en-Brie / Sucy-en-Brie - Gretz-Armainvilliers / Gretz-Armainvilliers - Mortcerf / Mortcerf - Coulommiers / Coulommiers - Nogent-l'Artaud / Nogent-l'Artaud - Château-Thierry / Château-Thierry - Dormans / Dormans - Reuil / Reuil - Ay / Ay - Condé-sur-Marne / Condé-sur-Marne - Châlons-en-Champagne / Châlons-en-Champagne - Vitry-en-Perthois / Vitry-en-Perthois - Trois-Fontaines / Trois-Fontaines - Louppy-sur-Chée / Louppy-sur-Chée - Ermitage Saint-Rouin / Ermitage Saint-Rouin - Varennes-en-Argonne / Varennes-en-Argonne - Briquenay / Briquenay - Chémery-sur-Bar / Chémery-sur-Bar - Sedan / Sedan - Bouillon / Bouillon - Naomé / Naomé - Lesse / Lesse - Grupont / Grupont - Saint-Hubert / Saint-Hubert - Champlon / Champlon - Odeigne / Odeigne - Reharmont /Reharmont - Malmedy / *** Variante Saint-Pierremont - Noyers-Pont-Maugis***
> GR14 heet vanaf hier het Sentier de l'Ardenne (Ardennenpad). Met historisch Bouillon achter ons worden we aan de Semois dadelijk geconfronteerd met de stevigste stijging (150 m zigzag) op de hele GR14. Eens op het Ardense plateau slingert het pad met beperkte hoogteverschillen afwisselend door golvende velden en vooral door uitgestrekte bossen. Met wat geluk bespeur je grootwild zoals herten of everzwijnen. Onderweg enkele rustige dorpen: Curfoz, Sensenruth, Mogimont en Naomé. Stille dorpen zonder biezondere bezienswaardigheden. GR 14 loopt zowat de hele tijd over een onverharde ondergrond, vooral bos- en veldwegen, behalve even voorbij het bos van Djume waar je een paar kilometer over een rustige asfaltweg loopt.

> ! Stockeer voedsel vooraleer je Bouillon verlaat. Na Bouillon zijn er de volgende 85 kilometers geen winkels om te bevoorraden tenzij je kilometers omwandelt.
Godfried's burcht
> Ondanks de wat geïsoleerde ligging van de dorpen onderweg en de doortochten door bos zijn er zowel per trein als bus mogelijkheden om het openbaar vervoer te gebruiken. GR14 passeert 21 km na Bouillon het treinstationnetje van Carlsbourg (lijn Dinant - Bertrix). De dorpen onderweg zijn verbonden met busknooppunten Bouillon of Paliseul-Gare per bus, soms slechts 1 X per dag en mogelijk niet in het weekend of tijdens vakanties. Vanuit Naomé kan je naar Opont wandelen (2 km) om er de bus Poix-St-Hubert - Paliseul-Gare te nemen, een buslijn die meer noordelijk langs GR14 ook door het dorp Our komt. Tussen Paliseul-Gare (niet langs GR14) en Bouillon zijn frequente busverbindingen. Raadpleeg de site van TEC voor de juiste uren. Update sep 09: In Menuchenet opende een nieuwe bushub wat voor meer een hertekening van het lokale busnet zorgde.
Beukengalerij onderweg naar Naomé
Sensenruth
Bouillon, aan de Semois
De Semois nabij de Pont de Cordemois
> Onderweg naar Naomé zijn er dus geen winkels. In Bouillon kan je vooraf shoppen. De enige echte supermarkt in Bouillon is van Colruyt, maar er zijn uiteraard nog kleinere winkels. De andere plaatsen in de regio waar GR14 doortrekt om te bevoorraden zijn Paliseul, Carlsbourg-centrum en Maissin, maar dus niet langs het pad zelf, dat betekenen dus extra kilometers in je planning. Geen café's kortbij het pad. Bronnen ondermeer in Sensenruth (aan de kerk) en in Mogimont.
Pad na Mogimont
> De brug van Cordemois is minder oud dan men zou vermoeden. De bouw in natuursteen geeft ze een middeleeuws uitzicht maar ze dateert uit 1935.
> Bouillon, de 'hoofdstad' van de Semois, wordt al meer dan 1000 jaar gedomineerd door een stoere burcht. De huidige constructie dateert hoofdzakelijk uit de 16de eeuw. De drommen toeristen die het gebouw trekt zijn hoofdzakelijk te danken aan de mythische figuur van Godfried die in de 11de eeuw de burcht erfde van zijn familie.
> Toen na de oproep van paus Urbanus II Pieter de Kluizenaar in onze streken overal strijders kwam ronselen om het Heilige Land (Palestina) te bevrijden van de mohammedanen aarzelde hij niet om mee te gaan. Om de strafexpeditie te financieren verpandde hij zijn kasteel aan het Prinsbisdom Luik. Bovendien plunderde hij ook nog de rijkdommen van abdijen en kerken in de streek voor 'het goede doel'.
> In augustus 1096 vertrekt hij met de eerste kruistocht richting Constantinopel (Istanbul). Na een lang oponthoud daar en de verovering van Antiochië zet de karavaan verder door naar Jeruzalem. Onderweg schrikt Godfried er niet voor terug om wreed te moorden, alles in naam van zijn geloof. Hij zet door en is bij de eersten om Jeruzalem in te nemen. Godfried weigert de titel van 'Koning van het Heilige Land', hij prefereert de titel van 'Beschermer van het Heilige Graf'. Hij overlijdt er in 1100.
> Deze kruistocht is de eerste van een lange reeks die meer en meer zullen uitgroeien tot echte plunder- en moordtochten. Deze wilde kruistochten dateren uit een periode van godsdienstwaanzin, waarin alles moest en kon in de naam van God. Bij de inwoners van het Midden-Oosten worden deze kruistochten dan ook gerelateerd met barbaarse veroveringstochten, een opvatting die te vergelijken is met het extremisme waarmee sommige islamitische groeperingen of personen bijna 1000 jaar later hun geloof denken te moeten uiten.
> Godfried kwam dus nooit terug thuis, de volgende eeuwen zou de burcht van Bouillon nog vaak het toneel zijn van geweldenaars, plunderaars en oorlogstokers. Rond 1521 wordt de burcht grondig verwoest, de oudste nu nog zichtbare burchtdelen, werden later in de 16de eeuw opgetrokken. Architect Vauban versterkte het geheel nog in de 17de eeuw en de Hollanders lieten er begin 19de eeuw weer een deel van afbreken en opbouwen volgens hun strategische plannen.
> In Bouillon kan je ook nog de archeoscope bezoeken, waar je Godfried's kruistocht kan meebeleven door middel van een audio-visueel spektakel. In hetzelfde gebouw is ook de VVV van Bouillon gevestigd, uitstekend uitgerust met infobrochures over Bouillon en de wijde omgeving. In het Hertogelijk museum (musée Ducal) kan je de streekgeschiedenis ontdekken. Behalve een kruispunt van langeafstandspaden is Bouillon ook een uitvalsbasis bij uitstek om schitterende lokale wandelingen te maken in de Semoisvallei.
> GR14 loopt hier naar rechts maar gaat al snel een zijpad naar rechts op dat lichtjes begint te dalen. Het bereikt een groot kruisbeeld nabij een pompstation en een paar huizen en draait dan scherp links over een grassig pad dat even later rond een sporthal loopt. GR14 klimt wat licht door bos om zo weer op het plateau te komen en het dorpje Curfoz binnen te lopen, waar ook de Transardennaise® er weer bijkomt.

> De dorpshonden zorgen alvast voor een warme en vooral lawaaierige ontvangst. Even over de dorpsstraat en aan de kerk links een graspad op, het is een oud pad dat de dorpen Curfoz en Sensenruth linkt. Het gaat wat op en af als een rollercoaster tussen houten palen van weides en loopt zo Sensenruth binnen.
>Update sep 09: In de nacht van 9 op 10 sep hebben vandalen de chalet aan de voet van de uitzichttoren in brand gestoken. Het vuur sloeg over naar de voet van de toren. Deze is sindsdien voor onbepaalde tijd gesloten. /// Update okt 12: De toren is weer toegankelijk.
> Het stukje net voor Bouillon heb ik vorige keer in het donker afgelegd en het is te mooi om het ook niet even bij daglicht te lopen. Tegen zonsopgang ben ik de laatste kilometers van de vorige etappe dus nog even opnieuw gaan lopen, een goede opwarmer voor de klim uit de Semoisvallei. GR14 loopt te samen met GR16 Semois, E3, het Ardennen-Eifelpad, de Trans Semoisienne en de Transardennaise® over de idyllische brug van Cordemois om aan de klim te beginnen naar het uitzichtpunt van Auclin.
> Zo nader je de spoorweg Dinant – Bertrix. Er stopt af en toe nog een passagierstrein in het kleine stationnetje van Carlsbourg. In het centrum van Carlsbourg is ondermeer een superette maar het is wel meer dan 1 km tot het dorpscentrum. GR14 gaat de spoorwegbrug onder om verder de spoorlijn te volgen over een pad dat wat met grassen kan zijn overgroeid. Enkele honderden meters verder moet je dan langs weideranden omhooglopen. Dit pad is niet altijd even goed zichtbaar maar uiteindelijk moet je uitkomen aan het wat hoger gelegen bos.

> Door dit bos met hoge rechte beuken tot je bij een picknickplek de asfaltweg Naomé – Merni bereikt. Even rechts hier en dadelijk links over een breed bospad. Aan een T links en aan de weg Carlsbourg – Naomé rechts naar het centrum van Naomé toe. Er zijn geen voorzieningen in dit dorp.

> GR14 snijdt een stuk af van de kronkelende weg naar Ucimont. Even later moet je deze asfaltweg volgen over een kleine kilometer. Achter een chalet (rechts van de weg) verlaat GR14 deze asfaltweg om door het bos van Menuchenet te wandelen. Aanvankelijk wandel je door dennenbos, waaronder een gekapt deel, daarna domineren loofbomen meer het boslandschap. Het pad splitst een paar maal en hier en daar ontbreekt mogelijk een witrood teken door boskap, het is dus even opletten. In dat bos komt de Transardennaise® er ook weer bij.

> Zo kom je na een tijdje aan een kleine asfaltweg die je kruist. Hier loop je gewoon rechtdoor op een pad dat amper herkenbaar is, langs de kant van een weide. Al snel wordt het pad duidelijker en het gaat over in een holle weg die snel daalt naar de kerk van Mogimont. GR14 loopt dwars door het dorp. Aan het einde waar je links moet is een bron.

> Je volgt nu een hele tijd een veldweg die over het heuvelachtige plateau slingert. Onderweg fladderen vlinders over de klavervelden en staren koeien je aan. Er zijn een paar percelen met ‘kerstbomen’. De veldweg die na een tijdje grassig wordt loopt weer op bos toe en verandert een paar maal van richting. Na een tijdje te wandelen door het bos van Djume passeer je rechts een overdekte picknickplaats, eventueel een geschikte plek om (illegaal) vrij te kamperen. 500 meter verder kruis je dan de weg Vivy - Carlsbourg. Asfalt nu, het is wel een erg rustige weg.
Pont de Cordemois
> Aan de indrukwekkende linde rechts en langs de kerk naar beneden tot de vijver van Douaire om aan een kapel de asfaltweg te verlaten voor een dreef. Licht klimmend langs een Christusbeeld. Dit prettig pad dat verderop langs de bosrand en langs een weide loopt komt al snel weer op de asfaltweg naar Opont.

> Hier verliet ik GR14 voor vandaag, want ik zou Our niet meer halen voor donker. Weeral laat ik me wat verrassen door de tikkende klok en helaas moet ik hier weer vroegtijdig afbreken. Ik kan de bus van 16u50 in Our enkel halen door te snelwandelen en ik heb in feite vandaag mijn dagje niet. Dus geen gehol maar een geslenter naar Opont om daar diezelfde bus te onderscheppen.
> Vanaf Bouillon tot La Roche-en-Ardenne zal GR14 vaak samenlopen met een ouder pad waarop het traject van GR14 is gebaseerd, de Transardennaise®. Soms kan de geelwitte markering van dit pad helpen als er al eens een GR14-teken mankeert. Betrouw echter niet te veel op het routeverloop van de Transardennaise®, want vaak splitsen beide paden om later weer samen te komen. In tegenstelling tot GR14 is de Transardennaise® enkel one-way gemarkeerd, van noord naar zuid.
Sint-Lambertuskerk van Sensenruth
Schuilhut Woirin in het bos van Djeme
Godfried van Bouillon, voorgesteld als de bevrijdingsheld, uit de Historiaprentenreeks van 's lands Glorie' (tekening Huens). Het archetype van de stoere middeleeuwse koene ridder met bijhorend kasteel trekt nog elk jaar tienduizenden toeristen naar Bouillon.
Graspad onderweg tussen Carlsbourg en Naomé
> Komende uit de Semoisvallei lopen volgende paden aan de toren van Auclin als volgt:


° GR14 (witrode markering) loopt naar rechts en draait na 100 meter een pad nogmaals rechts in.
°
De Transardennaise® (geelwitte markering) loopt naar rechts richting Curfoz en verder naar La Roche-en-Ardenne.
°
Het Ardennen-Eifelpad en E3 (witrode markering) lopen naar links, richting abdij van Cordemois en zo verder door naar Montcornet-en-Ardenne.
°
De Trans Semoisienne (witrode markering) loopt links in het spoor van de GR16 naar Cordemois en verder tot Monthermé.
°
Het Rijn-Maaspad (wit golfje) komt van rechts, in het spoor van de Transardennaise® en vervolgt vanaf hier links in het spoor van GR 16 Semois richting Cordemois en verder tot Monthermé.
°
Daarnaast is er nog de bewegwijzering van de LOKALE paden 14 en 15 (rode liggende ruit).
GR14 tussen Curfoz en Sensenruth.
> De Transardennaise® gaat aan de hoofdweg door het dorp naar rechts, GR14 loopt links naar de kerk toe. Er is geen café of andere voorzieningen, maar daar waar GR14 net voor de kerk naar rechts gaat is een bron.
> De kerk van Sensenruth behoort tot de oudste van de streek, hoewel de oudere delen maar tot de 16de eeuw terug gaan. Op een gevelhoek merk je nog een oude zonnewijzer. Rond de kerk staan nog enkele oude grafstenen aangeschurkt. Ze zijn 18de eeuws en vervaardigd uit kalksteen.
Naomé is vooral gebouwd uit huizen van harde Ardense natuursteen.
Rimpelige koraalzwam
GR14 voorbij Naomé,
stijgend boven 400 meter
Bos van Djeme
> Pas wanneer deze asfaltweg na zowat 2,5 km nabij een hoogspanningslijn een kruispunt bereikt (met zitbank) ga je rechts weer het bos in. Dit bospad vernauwt na een tijd wat om door jong dennenbos te lopen. Hier zag ik een hele troep everzwijnen. Dit pad verbreedt weer wat, net voor de N95 wordt gekruist. Je loopt nu vlak op de grens tussen de provincies Namen (links) en Luxemburg (rechts). Al snel kruis je zo een tweede asfaltweg (N853). Het pad dat over een afstand van 2,5 naar het treinstation van Carlsbourg leidt, loopt aanvankelijk over een nogal overgroeid pad. Het is soms makkelijker om langs de veldrand te lopen.
> Zie elders op Trekkings.be voor info over de Transardense Route, er is een vergelijkende kaart over het routeverloop en andere verschillen tussen beide routes.

> Nog vanaf Bouillon is het mogelijk de in 2007 verschenen GR14-topogids van SGR te gebruiken die je gedetailleerd begeleidt tot Malmedy.

GR 14 Parijs - Malmedy (800 km)