Startpagina > Wandelen > GR14 Parijs - Malmedy
> De tocht uit de stad is oninteressant. Na de basiliek van St Hubert draait GR14 tesamen met de Transardennaise® links omhoog over een asfaltweg om een stuk hoger een brug over de N89 over te lopen. Aan de overkant van de brug rechts en voor een bedrijfsgebouw links om onmiddellijk rechts en rond dit gebouw te wandelen. Daarmee hebben we het lelijkste wel gehad.
Parijs - Sucy-en-Brie / Sucy-en-Brie - Gretz-Armainvilliers / Gretz-Armainvilliers - Mortcerf / Mortcerf - Coulommiers / Coulommiers - Nogent-l'Artaud / Nogent-l'Artaud - Château-Thierry / Château-Thierry - Dormans / Dormans - Reuil / Reuil - Ay / Ay - Condé-sur-Marne / Condé-sur-Marne - Châlons-en-Champagne / Châlons-en-Champagne - Vitry-en-Perthois / Vitry-en-Perthois - Trois-Fontaines / Trois-Fontaines - Louppy-sur-Chée / Louppy-sur-Chée - Ermitage Saint-Rouin / Ermitage Saint-Rouin - Varennes-en-Argonne / Varennes-en-Argonne - Briquenay / Briquenay - Chémery-sur-Bar / Chémery-sur-Bar - Sedan / Sedan - Bouillon / Bouillon - Naomé / Naomé - Lesse / Lesse - Grupont / Grupont - Saint-Hubert / Saint-Hubert - Champlon / Champlon - Odeigne / Odeigne - Reharmont /Reharmont - Malmedy / *** Variante Saint-Pierremont - Noyers-Pont-Maugis***
> Saint-Hubert is omringd door woud. Ditmaal trekken we een hele tijd door de bossen oostelijk van Saint-Hubert. GR14 stijgt weer boven 500 meter hoogte vooraleer af te dalen in de vallei van de Westerourthe. We passeren enkele stille gehuchten van Sainte-Ode vooraleer Lavacherie binnen te lopen. Over een strook asfalt komen we weer bij de Ourthe-oever. Aangenaam wandelen hier. Helaas wacht verder weer een langere asfaltstrook en in Tenneville wordt de N4 gekruist. Deze dagtocht wordt afgesloten met een wandeling door open veld van Tenneville (Ramont) naar Champlon. Bij het einde van deze etappe zullen we 700 km ver gevorderd zijn over GR 14 sinds we Parijs verlieten.

> Bevoorrading onderweg is er enkel in Lavacherie (je moet er wel een omweg voor maken) en in Champlon (op 2 km). Beter is om vooraf te stockeren in Saint-Hubert. Halfweg deze tocht is er een camping (Tonni) en bij het einde is er een jeugdherberg (Champlon-Barrière op 2,5 km).
Klimmen weg van van Saint-Hubert
> Champlon of Champlon-Barrière zijn te bereiken zowel vanuit La Roche-en-Ardenne als vanuit Saint-Hubert, hoewel de uurschema's nogal raar in mekaar zitten op het eerste zicht en in de eerste plaats zijn gericht op schooluren. Tenneville evenals Baconfoy (aan de N4 en kortbij GR14) hebben bushaltes langs de N4. Lavacherie wordt onregelmatig bediend door TEC vanuit Saint-Hubert. Er is geen treinlijn in de buurt. Vanuit Saint-Hubert kan je vlot per bus naar Poix rijden (treinlijn Libramont - Grupont (GR14) - Marloie - Luik/Namen).
GR14 door een oude dennenaanplanting naar Tonni
GR14 over een rustige veldweg
> Kruising met de N848. De hoogte waarop we wandelen ligt nu rond 550 meter. Dit is nog niet het hoogste punt op de bijna 800 km lange GR14.

> Verderop een paar padsplitsingen. Overal borden die jacht aankondigen, gelukkig wordt er pas morgen gejaagd. Na een goed uur door dit bos gaat het pad stilaan meer dalen, verderop door half open ruigtes met een paar wildhekken.

GR14 geperst tussen pinnendraad onder stroom en een bosrand van het Bois de Vesqueville
Bois de Vesqueville, wandelen boven 500 m
> Bevoorrading in Champlon, op 2 km van GR14 (Spar, bakker), Lavacherie (AD Delhaize, slager) en Saint-Hubert (alles, oa GB Contact).
Klaar om af te dalen in de Ourthevallei naar Tonny
N4, moordweg.

> De N4 is de oude aanlooproute vanuit Vlaanderen en Brussel, dwars door de Condroz en de Ardennen naar Luxemburg. Toen in de jaren '80 de nieuwe snelweg E411 in gebruik werd genomen degradeerde de N4 tot een gewone weg. Over het grootste deel is dit een vierbaansweg. Er kan hard worden doorgereden, snelheden van 130 km/u lijken er normaal te zijn, hoewel er regelmatig snelheidsbeperkingen zijn. In feite is deze weg daar niet voor geschikt omdat bvb ook tractoren en fietsers in principe de weg mogen gebruiken. Door een onaangepaste weginfrastructuur gebeuren er regelmatig zware ongevallen. Voor een uitzonderlijk zwaar ongeval moeten we terug gaan tot 1969, toen een tankwagen met 45.000 liter zeer explosief propeen de N4-helling van Martelange kwam afgestormd en in volle centrum crashte en explodeerde. Resultaat: 22 doden en vele zwaargewonden. (Zie ook GR 15)
> De daling gaat verder tot de vallei van de Westelijke Ourthe wordt bereikt net voor het gehucht Tonni. Een asfaltwegje en wat huizen. Net voor Tonni (en een camping waar GR14 NIET langs loopt) links omhoog langs nog enkele huizen om boven rechts een pad te volgen door open landschap.
>In Sainte-Ode (Sprimont) bevindt zich ook de organisatie 'la Maison de la Randonnée® GTA Belgique asbl'. Dit is naast 'Sentiers de Grandes Randonnées' de belangrijke andere Waalse speler op het gebied van lange- afstandwandelpaden. Ondermeer de Transardennaise® en de Transgaumaise® zijn routes van hen. GR14 tussen Bouillon en Lavacherie is oorspronkelijk gebaseerd op dat eerste pad. Bij het binnenkomen van Lavacherie verlaat GR14 dus dit pad dat een eigen traject volgt naar La Roche-en-Ardenne.
> Even later kom je zo op een asfaltwegje dat in de vallei van de Ruisseau de Leupont afdaalt. Bij mooi weer zie je hier ongetwijfeld kleine ronkende vliegtuigjes die zweefvliegers omhoog trekken tot ze op hoogte zijn gekomen. Nabij is immers een klein vliegveld. Eens in de vallei van de Leupont rechts de brug over langs een asfaltweg om hogerop haaks links te lopen over een veldweg door meer open landschap. Na meer dan 1 km op deze goede veldweg rechts een zeer smal pad op tussen een weide en struikgewas. Opgelet want de pinnekesdraad kan onder stroom staan. Zo kom je het zeer grote bos van Vesqueville binnen, vooral bestaande uit beuk.

> Ik had al een tijd last van een ontstoken pees boven mijn rechterenkel. De pijnscheuten werden zo hevig dat ik op deze manier onmogelijk nog veel verder kan wandelen. Ik heb al geprobeerd de veters losser te maken en met open bottinnen te wandelen. De oplossing komt er uiteindelijk door van mijn reserve paar kousen er 1 extra aan te trekken en 1 IN mijn schoen onder mijn hiel te steken. ’ t Is geen manier om te wandelen maar ik slaag er in om toch zonder te veel problemen vooruit te geraken en ik ben een tijdje later zelfs van de pijn af!

Pedofilieschandaal in Sainte-Ode

> Helaas is wat nu volgt geen fictieverhaal. Dit is een verhaal dat je niet zal lezen in toeristische lectuur over Sainte-Ode of Lavacherie.
° Wandelend naar het vreedzame en afgelegen dorpje Lavacherie zou je niet vermoeden dat hier in een huis rond de kerk (het preciese adres vermeld ik hier niet) zich perverse taferelen hebben afgespeeld. Sinds 1998 ontvingen een zekere Pascal en zijn vrouw Murielle in hun huis klanten voor seksorgieën. Leuk misschien, wat leven in een afgelegen Ardennendorp waar de donkere winters extra-lang duren. Minder fraai was dat daarbij al snel Pascal's dochter werd betrokken, een meisje van amper 13 jaar.
° De normvervaging was op den duur volledig. Zowel Murielle als Pascal prostitueerden zich en waar ze met hun dochter eerst enkel seksuele contacten hadden binnen de familie werd ook zij al snel aangeboden aan anderen. Gasten kwamen en gingen, er was aan de kerk zelfs parking voorzien. Van kwaad naar erger: Ook neven en nichten van de familie werden aangeboden aan de klanten. De jongste dochter, amper 11 werd tenslotte ook betrokken in de orgieën waar ook alcoholische drank rijkelijk bij vloeide.
De ratten van Lavacherie

> Op een dag kwam uit de donkere wouden rond Lavacherie een landloper. Hij had een afstotelijk uitzicht dat nog werd geaccentueerd door het gezelschap van een enorme rat die hij met zich meedroeg in een rieten mandje dat aan een knuppel bengelde over zijn schouder.
° Toen het middag sloeg op de kerktoren had nog geen enkele inwoner van Lavacherie hem een aalmoes geschonken. Naargelang de haveloze zwerver vruchteloos bleef aankloppen begon hij venijniger te knarsetanden en de dorpelingen van duivelse gierigheid te beschuldigen. In zijn ogen dook een blik op die van haat scheen te gloeien.
° Zo doorkruiste hij zonder succes heel Lavacherie tot hij belandde bij het voorlaatste huis, net voor de watermolen gelegen. In de deuropening verscheen een zwaarlijvige kletsvrouw die van afschuw een sprong achterwaarts maakte bij het zien van de bedelaar en zijn vraatzuchtige rat. 'Kras op vieze vent' krijste ze, 'Wat doe je hier met dat monsterachtige beest?'. Er plooide zich een sluwe grijnslach over de gemene lippen van de vreemdeling. 'Dat is om er te brengen waar er geen zijn'.
Na die woorden draaide de vreesaanjagende landloper zich om en verdween in de richting van Bastogne.
° Nog geen 10 minuten na het bezoek van de griezelige vent kwam de vrouw gillend uit haar huis gestormd. Hysterisch krijsend rende ze de landweg op in een poging om het centrum van het dorp te bereiken. Zover geraakte ze echter niet. Een leger ratten stroomde uit het huis en overweldigde haar. Stilaan verzwakte het gegil van de vrouw in gereutel...
° De dorpelingen waagden een uitval om haar van een gruwelijke dood te redden. Maar de verhoudingen waren ongelijk: De vraatzuchtige beesten bleven als een lawine uit het huisje gulpen. Vechtend voor hun leven moesten de inwoners van Lavacherie zich terugtrekken in het woud, waar de ratten hen ongemoeid lieten. Achteromkijkend zagen ze hoe de wriemelende bende ratten als op bevel het huis helemaal wegknaagden en de bewoonster tot stof herleidden.
° Tegen de avond waagden de dorpelingen zicht terug naar de zoom van het woud. Er wachtte hen een ontstellend zicht: Van het huis naast de watermolen en van de vrouw was geen spoor meer te bekennen. De watermolen zelf en de rest van de omgeving bleven echter volledig ongeschonden. En er viel geen rat meer te bespeuren...

Ingekorte en bewerkte tekst van een legende naar een vertelling van Paul Koeck in 'Zwarte gids voor België' (1972)
Paddestoelen langs GR14 in het Bois de Vesqueville
Westelijke Ourthe
Lavacherie, ogenschijnlijk dorp waar niks wereldschokkends gebeurt.
> Het pad kan er, net voor je even een asfaltwegje raakt, nogal nat bijliggen. Aan de asfaltweg onmiddellijk terug links over een veldweg die langs een zeer dikke beuk passeert en even later langs een boerderij-manege aankomt aan de rand van Lavacherie.

> Geschilderde beelden van koeien nemen elke twijfel weg of je wel in Lavacherie bent. Aan die plaats met picknickbank verlaat GR14 definitief het traject van de Transardennaise® . In tegenstelling tot deze laatste route loopt GR14 niet door het dorp maar loopt links van het dorpscentrum om aan een grotere invalsweg links te lopen. (centrum Lavacherie = rechts).

> Zo passeer je een picknicktafel gelegen aan een uitzicht over de Ourthevallei. Nog iets verder rechtdoor ligt het gehucht Bertifoi. GR14 gaat hier weer het bos in en daalt niet veel later door een bos met lorken al snel in een kleine beekvallei.
Lavacherie naderend langs GR14
Champs Hallet, Leupont
> GR14 loopt vanuit Saint-Hubert trouw in het spoor van de Transardennaise® . Bij aankomst in Lavacherie wordt definitief deze wandelroute verlaten. GR14 volgt een eigen traject richting La Roche-en-Ardenne.
Lavacherie, La Vache Qui Rit
Dit is de oude watermolen van Gotelle, gelegen op het laagste punt van Lavacherie. Naast deze molen stond het weggeknaagde huis. GR14 passeert niet op deze plek maar wel de Transardennaise®
Bois de Haie Madame
Picknicktafel boven de Ourthevallei (Bertifoi)
> Na een kleine kilometer over deze asfaltweg, weg van Lavacherie, wordt deze weer verlaten naar rechts. De Westelijke Ourthe over en kort daarna links om een mooi pad te volgen langs de Ourthe-oever. Rechts rijzen de rotsen vrij steil omhoog, links opent zicht een wijds panorama van open weiland waarover op een vroege morgen vaak mistslierten hangen.

> Dit pad draait na een tijdje langs de Rocher du Coucou. Helemaal boven de rotsen waar we rondlopen is het kasteel Celly. Het behoort nu tot het 'centre hospitalier de Sainte-Ode', een verzorgingsinstelling die oorspronkelijk werd opgericht kort na de Tweede Wereldoorlog om ex-krijgsgevangenen op te vangen.

Sainte-Ode

> Bij de samensmelting van dorpen in grotere fusiegemeenten in 1976 wist men met het gebied waar we nu doorlopen aanvankelijk niet goed wat te doen. Dit gebied is te groot om bij de omliggende gemeenten Bastogne, La Roche-en-Ardenne of Saint-Hubert te voegen. Anderzijds heeft deze streek niet echt een groot dorp of een stad om de gemeente naar te noemen, dus kwam men voor de proppen met de nieuwe gemeente Sainte-Ode, een samenvoeging van 25 gehuchten en een paar dorpen. De grootste woonkernen zijn Amberloup en Lavacherie. De administratieve gebouwen zijn in Amberloup gevestigd. Merkwaardig zijn ook de adressen in de gehuchten. Er zijn hier geen straatnamen maar een woonhuis krijgt als adres de naam van het gehucht + een nummer. Dus Bertifoi 25 of Sprimont 10. De hele gemeente telt amper 2300 inwoners. De naam Sainte-Ode werd aan de nieuwe gemeente gegeven omdat zowat over het hele grondgebied van de gemeente de naam van deze heilige voorkomt in oa kapellen en gehuchten.
> Het veld nu in (links), nog steeds licht stijgend. Een laatste zicht over Saint-Hubert en dan het bos 'Haie Madame' in op een hoogte net boven 500 meter. Af en toe een paar open plekken door het bos dat grotendeels uit dennenaanplant bestaat. Je komt ook langs een jachtpaviljoen dat meestal vrij toegankelijk is en waar je eventueel kan schuilen bij slechte weersomstandigheden.
> Niet het smalle wandelbrugje over de Ourthe oversteken maar verder langs de oever blijven lopen tot je veel verder een asfaltweg bereikt die de Ourthe oversteekt te Sainte-Ode. Deze weg volgen en aan een T bij een boerderij naar rechts. Iets verder weer links over een kleinere stijgende weg die hogerop door een woonwijk loopt. Het autolawaai dat na een tijdje sterker wordt is afkomstig van de N4. Dit is niet het meest boeiende stuk van het Sentier de l'Ardenne.
> In een haakse bocht daalt GR14 snel naar de N4 toe. Net voor de kerk van Tenneville is een voetgangerstunnel, aan de andere kant van de N4 links te lopen. Even maar langs de drukke N4 om in het gehucht Ramont rechts af te slaan. Het trajectverloop van GR14 is vanaf Ramont aanzienlijk gewijzigd in 2006. Waar vroeger op het einde van het gehucht links werd gelopen gaat men nu rechts omhoog de velden in.
> Aan een boerderij het linkse (gras)pad aanhouden. Een jonge hond van de boerderij vergezelde me een tijdje. Deze grasweg loopt een hele tijd licht omhoog om bij de kruising met een andere veldweg links te gaan en zo in een bocht de asfaltweg Erneuville – Champlon te bereiken. Even deze weg op om dan een stijgend veldwegje rechts te nemen. Zo wordt weer een asfaltwegje bereikt. Hier kan je naar links lopen als je in Champlon of Champlon-Barrière wil zijn. GR14 zelf vervolgt echter naar rechts.

>Hier verliet ik voor vandaag GR 14 om naar Champlon te wandelen en er een bus te nemen naar Saint-Hubert. Nu, dat is dus flink verkeerd gelopen. Het duurde even voor ik door had dat de bus niet ging passeren aan de busstop aan de kerk maar wel in Champlon- Barrière. Ik heb me half lopend gehaast om nog Champlon-Barrière te halen, maar tevergeefs. Geen bus meer te zien! In deze korte winternacht wordt het alweer snel donker. Ik besluit om dan maar te voet in het donker langs de vreselijk drukke N89 te lopen. Gelukkig is er de hele tijd een brede grasstrook langs de expresweg. 12 km wind tegen in het donker door het gras! MP3-speler op, verstand op nul en goed opzij blijven. Na 2,5 uur bereikte ik Saint-Hubert. Nog snel een friet achter de kiezen gestoken na deze extra-inspanning en dan weer naar huis.

° Toen het schandaal uiteindelijk in 2001 het daglicht zag bleek dat er maar liefst 19 personen uit Sainte-Ode en de omliggende dorpen werden aangeklaagd voor pedofilie: 18 mannen en echtgenote Murielle. Onder de opvallendste beklaagden was ook een dorpsdokter.
° In de nasleep van het schandaal Dutroux werd met deze zaak zeer omzichtig omgesprongen. Iedereen vroeg zich af hoe in een klein dorp als Lavacherie zo'n misbruik van kinderen niet eerder werd ontdekt. Het was de beroemde onderzoeksrechter Connerotte die aanvankelijk het onderzoek naar Dutroux had gedaan die ook op deze zaak werd gezet.
° Het proces tegen de 19 beklaagden vond in februari 2002 plaats, eveneens in het gerechtsdistrict Neufchâteau. Het koppel en de dokter kregen gevangenisstraffen van 5 tot 9 jaren. Ook alle andere beschuldigden werden veroordeeld tot straffen van 1 tot 3 jaren.
° Wandelend door Lavacherie is het misschien geen goed idee om deze zwarte bladzijde in de jonge dorpsgeschiedenis open te slaan bij gesprekken met inwoners.
Tussen Ramont en Champlon loopt GR14 over grassige veldwegen.
There's a rat in my skull, whot am I gonna do?
Passage N4 te Tenneville
Langs de Ourthe
GR 14 Parijs - Malmedy (800 km)